D-sisive - The Book (2008)

Aparte hip-hop, zoals je misschien al aan de clipjes had kunnen zien. En ook nog eens ongelovelijke 'emo-rap' (om het even in een hokje te stoppen); Slug, eat your heart out.
Maar over het algemeen wel goed en zeker ook gedurfd.

Komop mensen, het is het zekerd waar dit even te checken, voor dat half-uurtje van je leven is dit het zeker waard!

Als ik thuis ben ga ik hem checken Chrisseh, die 23 minuten zullen me geen kwaad doen.

Holy f* dat is een snelle reactie! Anyway, doen! (Het is wel relatief aparte emo-hip-hop, maar dat had ik al eens gezegd).

Een emo-rapper dat is een understatement. Nadeze ep wat traag op gang komt, gaat het niveau toch wat omhoog. Lyrics zijn het sterkste punt van D-sisive. Qua flow is het allemaal wat te traag, jammer want hij heeft wel een duidelijke en mooie stem. Producties zijn wat simpel, Up springt er boven uit. En vanaf die track vind ik het ook pas echt interessant worden. Laundry Room is namelijk ook een lekkere droevige track met die kerkgeluiden en dat sombere refrein.

De productie is wel leuk, Brian Wilson is lekker bombastisch... Ambulance bevat wel leuke gitaren, maar helaas is het nummer erg flauw. Het zal wel grappig bedoeld zijn, maar het is eerder zielig. ThisIsWhatItSoundsLikeWhenWhiteboysListenToHipHop klinkt ondanks de pretentieuse titel erg simpel en totaal niet interressant. En inderdaad bij Up weet de zich zich te herpakken. De beats vind ik wat te weinig enthousiast, alhoewel niet slecht. Het orchelachtige geluid van de synthesizers, gatver. De beats in Kneecaps zijn beter, maar helaas is het nummer een heel stuk saaier dan Up. Bij dit nummer ligt de nadruk veel meer op de raps, en als er iets is waar dit album op faalt, is dat het wel. Wat een cliché sample in Laundry Room trouwens. En verdomme alweer orgels, waardoor diet nummer het slechtste is wat hierop staat, alhoewel de rapper hierop het meest overtuigende komt. Wat een paradox. Lights Out vind ik het beste nummer, een wat donkere atmosfeer, lekkere bas en leuke breakbeat dingetjes op de achtergrond.

Jammer van de rapper. Mooie stem? Een "nerdie" die erg ongeïnteresseerd klinkt. Sterker, ik heb zelden zo'n saaie rapper gehoord. Qua flow, als je het zo kan noemen, vind ik het ook niet overtuigend, alhoewel ik dat geen probleem vind, weet hij zijn saaie raps er niet mee op te vangen.

Verder vind ik de term "Emo-rap" hier eigenlijk helemaal niet bij passen, aangezien ik eigenlijk geen emotie in mans stem kan vinden.

Leuk, ik ben het totaal niet met je eens. Vooral snap ik niet dat je het 'saaie raps' vind. Tja, er zit niet veel 'actie' in, maar de eerlijkheid, de depressiviteit straalt er zeker wel vanuit.
The pain turned him into an alcoholic,
he drank 'cause he missed her...
before I knew it he was with her.... shit
Nee, misschien niet het meest complexe rijmschema of rijmelarij maar zoiets noem ik bij verre geen 'saaie raps'.
En een cliché sample bij Laundry Room kan ik ook niet inkomen?
So cold is being lonely,
behold the feeling lonely,
the living part is done,
the dying has begun
Met van die enorme uithalen, en zo'n orgeltje eronder vind ik het echt niet zo cliche, ik vind dat dit nummer er (net zoals de rest van de nummers) goed in slaagt het depressieve sfeertje neer te zetten. En zo'n sample heb ik niet echt eerder gehoord (als ik er even snel over nadenk).

En als dit geen emo-rap is... misschien depri-rap op z'n minst. Ja, hij heeft een redelijk monotone stem, en laat zijn woede/wanhoop/emoties niet zijn stem beinvloeden. Maar vanuit z'n teksten kan je toch wel merken dat het een man is die redelijk in de knoop zit/zat en de teksten zijn toch degelijk wel emotioneel getint.

Maarja, meningen blijven meningen. Ik kan hier iniedergeval wel van 'genieten' (op z'n tijd).

Een artiest hoeft geen indrukwekkende rijmschema's hebben, sterker nog, ik let haast nooit op teksten. Maar ik let wel erg op zijn uitspraak en dergelijke, en die zijn erg saai. Niet ? Ik vind hem niet alleen cliché, maar ook erg gezapig.

Tja, ik kan me voorstellen dat als je niet op teksten let dat dit album wel een heel stuk slechter is. Een beetje omdat dit album op de teksten leunt, maar meer omdat de teksten net ervoor zorgen dat dit album meer 'klopt'. De depressieve sfeer die hier wordt neergezet, het best wel monotone gerap, en zijn 'het-maakt-me-allemaal-niets-meer-uit'-stijl horen bij de teksten en horen bij de sfeer. En tja, gezapig... ik zelf vind dat heus meevallen, vind het een relatief 'obscure' sample die bij dit album past.