Ik heb deze plaat gekocht in een aanbieding, 3 voor een tientje. Gewoon benieuwd wat het was. De hoes zag er wel aardig uit, mooie klaphoes. Van de broers Dillard is enkel Rodney nog van de partij van deze bluegrass groep the Dillard en zover ik begreep dat de band van een grote maatschappij weer terug was naar een kleine obscure (Anthem). De voorgaande platen werden allen zeer bejubeld, maar ze deden bijzonder weinig. Het waren bluegrass platen met wat rock elementen en er was ook een orchestrale touch. Echter in 1972 veranderde het country-rock landschap, denk aan de opkomst van allerlei country rock groepen (o.a Poco etc) die redelijk succesvol bleken. Het roer werd dus wat omgegooid en the Dillards komen voor hun doen met een steviger country rock album. Het bluegrass gehalte is nog wel aanwezig, maar minder dan bij de andere platen. Hetzelfde geldt voor de mooie samenzang van de groep. De band had nu een echte drummer en ook redelijk wat elektrische muziekinstrumenten. The Dillards speelden in het voorprogramma van Elton John wat ook voor een betere verkoop zorgde. Deze plaat is redelijk verkocht, maar voor het eerst werd het in de gewone pop billboard lijst geplaatst. Hoogste score dacht ik op 79. De muziek is verder prima, leuke muziek zo uit de begin jaren 70. Inderdaad veel gelijkenissen met Poco en Eagles, maar het is allemaal nog net wat meer in de bluegrass traditie gebleven. En daar is niks mee, Gelukkig geen orchestrale fratsen, puur de voorloper van americana muziek.