The Ascent of Everest - How Lonely Sits the City (2006)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Angel or the Airbag
-
Alas, Alas! The Breath of Life (12:28)
-
As the City Burned We Trembled for We Saw the Makings of It's Undoing in Our Own Hearts. (7:03)
-
Molotov (10:21)
-
A Threnody (For the Victims of November Second) (10:15)
-
If I Could Move Mountains (14:01)
Links
Spotify
0
geplaatst: 19 februari 2009, 16:06 uur
Vooral nummer vier is bijzonder mooi, voor de rest een beetje voorspelbaar post-rock album.
0
Yann Samsa
geplaatst: 7 augustus 2011, 17:39 uur
THE ASCENT OF EVEREST - HOW LONELY SITS THE CITY
Verbaasd lieten ze me achter, na hun liveshow op Dunk!Festival (het meest intieme en verrassende festival ooit; het mekka voor de post-rock/shoegaze/instrumental liefhebber).
Verdwaald was ik. Tijdens hun bombastische set had ik me een weg gebaand doorheen bepaalde werelden, zonder te weten waar ik zou belanden. Ik had vanalles gezien, gevoeld, beleefd; m'n persoonlijkheid voelde zich betast en ik was kwaad op mezelf omdat ik me zomaar had laten meesleuren - zonder weerstand te bieden, terwijl ik weet dat sommige intensiteit gedoseerd moet worden.
Een prachtoptreden was het, met een sociaalgeëngageerd en politiekgetinte boodschap ook.
Op plaat is het, jammer genoeg, allemaal iets minder overtuigend.
Een meer dan degelijk post-rock album, dat wel. Post-rock is op dit moment één van de meest uitgemolken genres, en wat me vooral opvalt is dat het net de 'bekendste'/grote bands zijn die de pareltjes afleveren (Godspeed, Sigur Rós,...). De meeste onbekende projecten zijn gewoonweg niet interessant genoeg, en de termen die gebruikt worden liggen meestal in de aard van 'voorspelbaar' en 'onorigineel'.
Wel, The Ascent Of Everest staat een trede hoger. Men slaagt er |wel| in om als niet-geloofde naam een degelijk post-rock album te creëren. Er zijn genoeg inventieve ideeën aanwezig, en sommige momenten pakken goed uit; filmisch, euforisch en bombastisch - post-rock zoals het moet.
Vooral de laatste drie nummers voldoen aan de termen hierboven genoemd. De muzikanten zetten op deze songs een zeer geloofwaardige sound neer, en vormen de nummers via arrangementen en samples/interviews om tot een verstandelijk geheel.
Het is altijd gevaarlijk om je als muzikant met politiek in te laden; bij sommigen komt dit eerlijk over, en werkt het - bij anderen lijkt het veeleer zielig en/of cliché. Op het album komt er minder een satirische ondertoon boven drijven (enkel op de voorlaatste track); het is pas live dat dit, via de prachtig georganiseerde beelden, duidelijk een boodschap wordt.
Maar op z'n geheel is het album net niet overtuigend genoeg voor een 4*.
De eerste twee songs glijden onpersoonlijk langs je geen, en op het einde van het album besef je dat zo'n onsterfelijk gevoel van geluk of emotie (die je moet ervaren bij een post-rock album) wat afwezig was.
En toch, een geslaagde plaat dit. Zoals het post-rockers trouwens beaamt, zijn de titels en de cdhoes wel weer top.
Vooral live een intense ervaring, kippenvel gegarandeerd. De plaat op zich houdt meer dan stand, en de laatste drie nummers mogen terecht sterke post-rocksongs genoemd worden.
Verbaasd lieten ze me achter, na hun liveshow op Dunk!Festival (het meest intieme en verrassende festival ooit; het mekka voor de post-rock/shoegaze/instrumental liefhebber).
Verdwaald was ik. Tijdens hun bombastische set had ik me een weg gebaand doorheen bepaalde werelden, zonder te weten waar ik zou belanden. Ik had vanalles gezien, gevoeld, beleefd; m'n persoonlijkheid voelde zich betast en ik was kwaad op mezelf omdat ik me zomaar had laten meesleuren - zonder weerstand te bieden, terwijl ik weet dat sommige intensiteit gedoseerd moet worden.
Een prachtoptreden was het, met een sociaalgeëngageerd en politiekgetinte boodschap ook.
Op plaat is het, jammer genoeg, allemaal iets minder overtuigend.
Een meer dan degelijk post-rock album, dat wel. Post-rock is op dit moment één van de meest uitgemolken genres, en wat me vooral opvalt is dat het net de 'bekendste'/grote bands zijn die de pareltjes afleveren (Godspeed, Sigur Rós,...). De meeste onbekende projecten zijn gewoonweg niet interessant genoeg, en de termen die gebruikt worden liggen meestal in de aard van 'voorspelbaar' en 'onorigineel'.
Wel, The Ascent Of Everest staat een trede hoger. Men slaagt er |wel| in om als niet-geloofde naam een degelijk post-rock album te creëren. Er zijn genoeg inventieve ideeën aanwezig, en sommige momenten pakken goed uit; filmisch, euforisch en bombastisch - post-rock zoals het moet.
Vooral de laatste drie nummers voldoen aan de termen hierboven genoemd. De muzikanten zetten op deze songs een zeer geloofwaardige sound neer, en vormen de nummers via arrangementen en samples/interviews om tot een verstandelijk geheel.
Het is altijd gevaarlijk om je als muzikant met politiek in te laden; bij sommigen komt dit eerlijk over, en werkt het - bij anderen lijkt het veeleer zielig en/of cliché. Op het album komt er minder een satirische ondertoon boven drijven (enkel op de voorlaatste track); het is pas live dat dit, via de prachtig georganiseerde beelden, duidelijk een boodschap wordt.
Maar op z'n geheel is het album net niet overtuigend genoeg voor een 4*.
De eerste twee songs glijden onpersoonlijk langs je geen, en op het einde van het album besef je dat zo'n onsterfelijk gevoel van geluk of emotie (die je moet ervaren bij een post-rock album) wat afwezig was.
En toch, een geslaagde plaat dit. Zoals het post-rockers trouwens beaamt, zijn de titels en de cdhoes wel weer top.
Vooral live een intense ervaring, kippenvel gegarandeerd. De plaat op zich houdt meer dan stand, en de laatste drie nummers mogen terecht sterke post-rocksongs genoemd worden.
0
geplaatst: 7 april 2021, 11:59 uur
Degelijke postrock, maar geen top. Wel top is de afsluitende track If I Could Move Mountains. Het voorlaatste nummer A Threnody (For the Victims of November Second) bevalt me minder. Muziek met gesproken zang. Ik vind het dan vaak moeilijk om me op het geheel te focussen. De stem leidt te veel af van de muziek. Pas de laatste minuten is het echt de moeite waard. Jammer.
3,5*
3,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.