Schickx - Hotel du Paradis (1991)

Als je het hebt over een van de beste Nederlandstalige platen ooit gemaakt moet ik gek genoeg aan dit album denken. Ik ben geen liefhebber van Nederlandstalig. Nederland is te gemaakt, te braaf, er zijn maar een paar artiesten die, vind ik, in het Nederlands het echte leven weten te bereiken en die zijn nogal onbekend voor het grote publiek. De leugen regeert in Nederland, inclusief de muziekscene. Enkele hele bekende nummers hebben een nostalgische waarde voor me maar heden luister ik amper, behalve dan deze plaat, dit kan ik waarderen, dit is een uitzondering, ik ken niet veel anders in het Nederlands wat hier aan kan tippen. Muzikaal is het geen hoogstandje hoewel het goede muzikanten zijn maar qua sfeer en tekst voel ik me er helemaal in thuis. Dit doet me denken aan steden in de nacht, donkere steegjes op een donkere plaat, Jazz, met teksten, kritische teksten over het consumentengedrag (De Massa), de TV (CNN) en de absurde verslaggeving ten tijde van de Golfoorlog. Het snuifgedrag van hippe dames (1213). Lange uitgesponnen tracks met instrumentale stukken lichte Jazz. Klinkt als geen Nederlandse plaat de ik ooit gehoord heb en ik vind het heerlijk om er af en toe, 's avonds, naar te luisteren.