De Nieuwe Snaar - William (1992)

De eerste Nieuwe Snaar cd die ik niet helemáál vanbuiten ken. En dus het teken dat sommige liedjes moeilijker meezingbaar worden
Mr. Ghost is een van mijn absolute favorieten, Moderne muziek is ook schitterend, voornamelijk vanwege de hilarische life-act (voor wie het niet heeft gezien: ze slaan het hele decor in puin en beginnen dan op de melodie van dit liedje het geheel terug te herstellen, met naast de elektrische accordeon enkel een kettingzaag en een hoopje hamers en zagen als instrumenten, in een liedje als protest tegen de neergang van echte instrumenten in het kader van de 'moderne muziek') Lappen & Jappen is een nieuw tekstueel hoogtepunt, Bloemetjesbehang is ook erg mooi en Het gezicht van de Premier is mijn favoriete liedje als ik in de zomer uitgeput van de bergtocht door een dal loop en wat extra stimulatie nodig heb (en als ik dat liedje uit Dr Strangelove beu ben )
Voor ik het vergeet: ook deze geniale cd verdient 5 sterren.

WILLIAM 1992
Ik ging naar hun optreden in Leuven en zag dat het goed was.
Alle gekheid op een stokje: deze William live was een pure sensatie.

Te veel nummers om één voor één onder de loep te nemen.
Opvallend zijn de kleine stukjes van nauwelijks twee minuten.
Die waren live bijzonder grappig en sommige slaan ook op CD aan.

Overal, De Buiten, Lappen & Jappen, Bloemetjesbehang,
Moderne Muziek, Het Gezicht van de Premier, St. Katelijne Waver
en Clouseau (een persiflage op hun a capella Fiets) is wat ik bedoel.
De molenwiekende Lappen & Jappen en het industrial Moderne Muziek
(met hoofdrol voor de cirkelzaag) zijn wat mij betreft het leukst.

Tracks 2, 10 en 19 zijn weerkerende refreinen van hetzelfde lied,
waarvan nummer 2 de eigenlijke song is met een heel leuke scat .

Als we naar de songs gaan kijken dan zien we twee covers.
Bo Diddley en Rock-a-Hula-Baby dat eigenlijk als bonus is toegevoegd
en een repliek is aan het adres van de kritikasters die vonden
dat De Nieuwe Snaar op hun vorige album Hackadja te zwaar
uithaalden naar Elvis Presley in De 1000 Kings of Rock 'n' Roll.

Mr. Ghost is een knekelopener van Wannes Van de Velde.
Calypso A eert Harry Belafonte (lijkt wat op De Zwemmer trouwens),
Ik Heb Vannacht brengt ode aan Canned Heat en Slim Gaillard
is een persiflage op de muzikale kolder van de gelijknamige.

Krokodil is het laatste deel in de krokodillen trilogie.
En dan komt het hitje van dit album Bwana Kitoko, met een zanglijn
die refereert naar de instrumentale hit uit 1956 van Lou Bush: Zambesi.
Een heerlijk hobo spelende en zingende Kris De Smet trouwens.
René Magritte is de zoveelste ode hier, ditmaal aan de surrealist.

Sommige kleinere stukjes gaan na een tijdje vervelen,
maar als je puur afgaat op de muzikale inventiviteit van de band
dan is De Nieuwe Snaar een uitmuntende groep muzikanten.