Johnny Dowd - The Pawnbroker's Wife (2002)

Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik dit album, dat ik al geruime tijd in mijn bezit heb, nog niet had beluisterd. Onlangs is het er van gekomen, en ik denk dat ik wel het een en ander heb gemist. Hoogst merkwaardige songs, met een ongebruikelijke instrumentatie, waarvan de gitaarklanken van Justin Asher en bijvoorbeeld de synths van Brian Wilson (een andere natuurlijk) opvallen. Ik houd ook van die rare zang van Dowd (een beetje sloom) en de zang van Kim Sherwood-Caso (hier en daar erg mooi). Van a tot z een boeiende cd, met o.a. een grappige versie van de Kerstklassieker "Jingle Bells".
Ik ben nog lang niet uitgeluisterd op dit album, maar gelukkig heeft hij nog meer albums afgescheiden!

van de 5 johnny dowd cd's die ik heb vind ik deze de beste. kim sherwood-caso zingt hemels en wou in tilburg best haar handtekening op deze cd zetten. vreemd genoeg zingt johnny dowd live beter dan op de plaat. separate beds is het mooiste nummer. ben op een gegeven moment gestopt met het kopen van platen van dowd, omdat ik kunstje wel gehoord had. luister nu via spotify naar nieuwere cd's van de man, die me toch wel bevallen.

Kim is veel te horen. Gelukkig maar. Een sterke Dowd plaat. Z'n beste, totdat Do the Gargon uitkwam, waar Kim helemaal niet op te horen is.

Als ik in "zo'n" bui ben luister ik graag naar deze meneer of Jim White. Ik leerde deze man kennen via the wrong eyed jesus, die film was ik gaan kijken door david eugene edwards ( ook klein rolletje/performance ). Zo zie je maar hoe je via connecties veel leuks kan ontdekken.