Hauschka - Ferndorf (2008)

Ik ben zeer onder de indruk van dit album. Naast de 'prepared piano' zijn er glansrollen voor viool, cello en trombone. Enorme kanshebber voor een topnotering in mijn eindejaarslijstje!

Niets aan toe te voegen,deze gaat vaak gedraaid worden de aankomende wintermaanden.

Een bijzondere luistertrip is deze instrumentale cd genaam Ferndorf zeker wel te noemen. Het stuitert heel charmant een aantal kanten op, is fris, is hip en toch niet van dat geforceerde.
Van Heimat werd ik even warm als van de soundtrack 'Amélie': een zelfde soort huiselijkheid was mijn deel, alleen is Hauschka net wat stekeliger.
De laatste tijd ben ik niet vies van pop met (barokke) klassieke tinten en het kleurenpalet dat Hauschka ons voorschotelt is breed genoeg om het gemis aan vocalen goed te maken.
Ferndorf is een album geworden waar de melancholie van af spat en die bij mij een mijmerend verlangen oproept naar de tijd waar ik kind was en alles nog zo ongecompliceerd: net als vergeelde kleurenfoto's en oubollige dia's die een beeld vertonen van een tijd die zo mooi was en nooit meer terug zal keren maar waarvan je dondersgoed weet dat het geheugen ook net even te veel alleen maar de mooie dingen weet op te roepen. Een beetje vals sentiment is het dus wel, maar wat is er mooier dan zo af en toe een beeld op te roepen die misschien wat gekleurd is? Niks toch: lekker even van genieten dus en daar helpt dit album prima bij.

(Laat ik er wel bij melden dat deze cd verder helemaal los staat van het verleden en vooral heel erg nu klinkt: ik heb het hier niet over een retro-geval; het is puur de emotie die het weet op te roepen ). Aanrader!

Afgelopen weekend gezien @ into the great wide open , Vlieland.
Dat was zwaar genieten zo op de zondagmorgen in het kerkje.
(Er staat het 1 en ander op jijbuis )