Elliott Smith - Roman Candle (1994)

Vanmiddag nog 'ns naar geluisterd. 't Is een enorm fragiele Elliot die we hier gepresenteerd krijgen. De muziek klinkt erg teddybeer-achtig, terwijl de teksten eerder geschikt lijken voor grizzlyberen.

Kijk - ik ben een enorme bewonderaar van Elliot Smith. Maar hier lijkt hij me net dat tikje té kwetsbaar. Na dit te beluisteren krijg ik weer 'ns zin in een truckerachtige rocksound.

James - waar is die T-Bone steak?

Is dit zijn beste album? Heb de cd net gekocht, moet hem nog beluisteren. Ik ken alleen no name 2 (stond toch op soundtrack Good Will Hunting, niet?)

Ik vind dit niet zijn beste (want dat is Either/Or), maar wel een hele mooie plaat. In het eerste nummer is ie zowel boos als gekweld en kan ik goed met hem meeleven:

"i want to hurt him, i want to give him pain"

Posthume volgende plaat komt in oktober.

Mooi. Ik was heel erg aan het hopen of zijn familie de cd wou uitbrengen.

Ik ben erg benieuwd naar die laatste plaat. In oktober is ie ook precies een jaar dood.

o, dat zou wel een mooie aangelegenheid zijn.
wow, is dat al zolang geleden?

De tijd vliegt... Het is dan ook al bijna 5 jaar geleden dat ik hem live zag in de Melkweg. Het mooiste akoestische concert dat ik ooit gezien heb.

De plaat kent een zeer sfeervolle opener in Roman Candle, gevolgt door één van mijn favoriete Elliott tracks Condor Avenue. En van Last Call krijg ik nog steeds kippenvel, zowel muzikaal als tekstueel.

Geweldige plaat! Ik ben nu al een aantal jaar groot fan van Elliott Smith, en ik moet toch zeggen dat dit mijn favoriet is. Ik weet niet precies waarom, maar het klinkt allemaal zo mooi en kwetsbaar. Bij een nummer als Condor Ave. schieten mij de tranen soms bijna in de ogen en ook alle No Name liedjes zijn ontzettend mooi.

Ikzelf vind dit ook een super album, het zachtig voorzichtig gezang van Elliott klinkt super, goede teksten, en soort van blije gitaar snaartjes wat eigenlijk toch emotioneel klinkt, uniek.

Ik vind het zo jammer dat het zo kort is, maar al die nummers zijn zo goed.
Last Call met de apparte tekst: I wanted you to tell me that she would never wake me.
Emotioneel, sterk, eerlijk en vooral goed gespeelde gitaar maakt het voor mij een *4, zou mischien kunnen stijgen.
Zijn andere albums moet ik vooral ook checken, maar vanuit ik het heb gelezen bij de andere albums, is dat dit de enige is die zo gezongen word ?

Check de opvolger van Roman candle maar http://www.musicmeter.nl/album/1381, vind ikzelf z'n beste. En z'n fragiele, bijna fluisterende manier van zingen is niet significant anders op z'n andere albums. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt!

Breekbaar als een raam en opgenomen in Lo-Fi is dit Elliot's eerste solo wapenfeit en wat voor een! Wat aan de te korte kant, maar wat is roman candle een top nummer. Vooral de dubbele gitaar. Voor de rest gewoon onzettend mooie Lo-Fi muziek.

4,0

Prachtig debuut van deze hele aparte singer-songwriter met een ontzettend warme lieve stem; We weten hoe het afgelopen is met hem, doodzonde is dat, gelukkig zijn er een handvol prima platen van de man voorhanden, dit is een ideale om mee te beginnen, lijkt me, al is een half uurtje wel erg kort.

****

Een album met 9 goede liedjes en zelfs een paar klassiekers uit Smith's oeuvre (Condor Ave, Last Call). En er zou nog veel moois volgen!

Sluit ik mij kort en krachtig helemaal bij aan met een geweldig instrumentale afsluiter als kers op de taart .

Het album is voor mij één grote flow, waar ik aan het eind van het album verbaasd ben dat het alweer is afgelopen...

Zo op een nog wat donkere wintermorgen, prachtplaat om te herontdekken, die instrumentale afsluiter klinkt ook héél filmisch, ik zie iets van David Lynch voor me...al verwacht ik ook ieder moment Chris Isaak die begint te zingen, maar dat is misschien een rare kronkel van me....?
Het blijft een prima debuut.
Ik moet enkel nog de opvolger en Either/or te pakken zien te krijgen, dan heb ik echt alles van deze prima bard die op een wat geheimzinnige manier aan zijn vroege dood kwam. Helaas! What a waste!

Op Goddeau.com noemde iemand deze man de echte opvolger van Nick Drake, wel, ik ben het daar helemaal mee eens.

Either / Or nog luisteren? Hmm, dat is save the best for last Mijn favoriet van hem. Deze moet ik nog eens draaien. Erg benieuwd naar. Zeker een klasse-artiest.

Ja, Peter, desnoods bestel ik de 2 hiaten in mijn Smith-collectie, want ik heb de albums nooit echt ergens zien liggen. Fysiek heb ik het album Either/or dus nooit gezien of in handen gehad, anders was het van mij geweest!

Zit deze weer eens te luisteren en poe, die laatste paar nummers zijn toch wel erg raak. Mooi hoe het vertel-perspectief in Last Call opeens naar de eerste persoon verschuift als het nummer wat intenser wordt.

Een plaat en artiest om voor altijd te koesteren, ook tot ver na zijn dood.

Die laaste nummers en die eerste zijn echt Elliott op zijn best. Het midden stuk is wat minder maar toch een plaat om te koesteren ja.

Zet hem straks maar weer eens op.

Grappig, ik vind juist de No Name tracks de sterkste van deze plaat! En natuurlijk Condor Ave.! En Last Call! Eigenlijk allemaal wel gewoon! Ik blijf dit toch Elliott's meest breekbare en treurigste plaat vinden, gevolgd door Elliott's self-titled album.

last call hoort bij de laatste nummers . Mah de untiteld's zijn best mooi maar worden compleet weggevaagd door het beging en einde van deze plaat.

Altijd iets bijzonders als het eerste nummer op de debuutplaat van een artiest gelijk zo sterk is. Ik ben verder geen grote bewonderaar van Elliot Smith (en ik heb nochtans meerdere CD's van hem) - zo beklemmend als het nummer Roman Candle werd het nooit meer, waardoor hij soms een beetje in het niemandsland tussen breekbaar en aanstekelijk kwam.

De uitgave van de remaster van dit album staat gepland op 6 april. Aan de ene kant benieuwd hoe de opgeleukte nummers gaan klinken, aan de andere kant vind ik het bijzonder zonde dat ze deze schitterende songs gaan oppoetsen. De charme van dit album en Elliott's volgende album (het self-titled album, dat geloof ik ook een reissue moet ondergaan) is juist dat het allemaal niet zo gelikt klinkt! Voor mij kan zo'n remaster dus eigenlijk alleen maar tegenvallen. Laat de nummers maar lekker een beetje piepen en kraken, dat is juist mooi!

Remaster is niet echt nodig, het gruizige geluid past juist geweldig bij dat album.

Ja precies, ben ook niet bepaald geinteresseerd in een heldere versie.

Tja, aan de andere kant ben ik ook wel een beetje benieuwd in hoeverre de digitaal opgeleukte versies anders klinken dan de originelen. Maar net als met de nummers op het New Moon album van Smith, waarvan de studioversies ook al ver van tevoren op het net te vinden waren, ben ik bang dat het mij allemaal veel te helder gaat klinken.

Ach ja... misschien dat er bij de reissue nog wat leuk bonusmateriaal zit, hoewel ik denk dat ik, op wat obscure bootlegs na, alle muziek van Elliott Smith wel een beetje ontdekt heb.

De remaster klinkt prima, hoewel ik dat gruizige ook wel wat vond hebben.

Schitterend debuut van Elliott Smith. De eerste post hier, van Zachary Glass, is misschien wel de meest treffende die ik ooit gehoord heb: "De muziek klinkt erg teddybeer-achtig, terwijl de teksten eerder geschikt lijken voor grizzlyberen." Ik deel die mening. No Name #1 is om te huilen zo mooi.

Ik vind een heel album vol.... nogal naakte songs toch op het eind wat.... eentonig worden, vandaar mijn ***
Ik vind latere albums toch qua muzikale aankleding iets beter verteerbaar.
Maar dat dit een groot talent is dat te vroeg verloren is gegaan, staat buiten kijf; What a waste!

Ik heb vandaag het boek The Big Nothing uitgelezen, over het leven van Elliott Smith. Staan interessante weetjes in over de totstandkoming van dit album. Zo zou Elliott Smith de nummers niet hebben opgenomen met de intentie deze ooit uit te brengen. Daarvoor vond hij de nummers te persoonlijk. Een van Elliott's vrienden op dat moment meent zelfs dat het wat fluisterende gezang op Roman Candle te danken is aan het feit dat Elliott niet wilde dat zijn huisgenoten hem de nummers hoorde inzingen.

Ik ben Elliotts toenmalige vrienden erg dankbaar dat ze hem uiteindelijk toch hebben weten over te halen om Roman Candle uit te brengen. Anders zou dit briljante album zomaar aan ons neus voorbij hebben kunnen gaan.