Nachtmystium - Assassins: Black Meddle Pt. I (2008)

Deze schijf is geweldig. Denk aan de rauwheid van Enslaved en de pracht van Pink Floyd.

op "lords of metal" zijn ze bijzonder lovend over deze band. ik moet zeggen dat ik zelf bijzonder gecharmeerd ben over het drieluik "seasick", een stukje postrock van de bovenste plank.
http://www.myspace.com/nachtmystium

Ik krijg echt jeuk om dikke propagande te verspreiden over Black Meddle. Gezien de hoeveelheid liefhebbers van het genre op MuMe is het doodzonde dat deze creativiteit en energie verloren lijkt te gaan.

Naja, die hoeveelheid valt natuurlijk reuze mee, in het grote geheel. Hoe je Agalloch fans hier naar doorverwijst, is me ook niet helemaal duidelijk.
Sommige tracks zijn op het meezingerige af, amaar weten toch lekkere riffs te combineren. Bovendien is de zang erg goed verstaanbaar.
Toch is dit inderdaad erg lekker. 4*

De hoeveelheid valt inderdaad mee, maar iets meer dan die paar stemmen die er nu staan moet er toch wel inzitten
Ik ben zelf overigens wel gecharmeerd van dit plaatje Zoals al gezegd, denk aan een combinatie van Black Metal met Pink Floyd. Rauwe stukken die erg goed afgewisseld worden met rustige, trippy momenten. Een stevige 4*

Zeker goed dit! Wat mij betreft ook een goede verhouding tussen black metal en Pink Floyd; het gaat niet te veel één kant op. Op naar pt. 2!
4,5* van mij

De afgelopen 5 dagen dagelijks een draaibeurt gegeven, en ben er nog lang niet moe van Lang niet alle black metal weet me te bekoren, maar dit is er weer een die dat wel doet. Die saxofoonsolo in seasick is erg fraai!

Pink Floyd hoor ik er gelukkig niet in terug. Voorts een erg lekker plaatje

Vind het ook een beetje een loze vergelijking. Ik maak hem slechts twee keer; in de titel (Meddle) en in Seasick (de saxofoonsolo)

Vergelijk One of These Nights ook eens met One of These Days, het openingsnummer van Meddle Voor de rest tapt dit album inderdaad meer uit de Black Metal dan uit Pink Floyd, maar het blijft een lekker plaatje.

en die natuurlijk.
Jammer voor ze, want ze wilden met dit album juist van hun 'black' imago afstappen.

Belachelijk dat ik hier nog niet op gestemd had. Seasick suite is echt fantastisch met als hoogtepunt die sax solo.

Kunnen we hier trouwens een vervolg van verwachten, omdat dit deel 1 is ?

Vanzelfsprekend. Er is laatst trouwens een tussendoortje verschenen, een EP met de naam Worldfall. Niet zo goed als dit, maar nog steeds hoge kwaliteit. Staan covers van Death in June en Goatsnake op.

Is het mijn gedacht, maar na een 1e luisterbeurt staan er precies voor opvullende stukjes op? Al vind ik enkele nummers nu al catchy xD beloofd veel goeds

ghosts of grace FLIPPEUH!!!!!!!!!

Ik moet zeggen dat ik Pink Floyd niet erg goed ken, vandaar mijn vorige reactie.
Het is inderdaad voornamelijk black metal, maar onder andere door de psychedelische elementen (wat ik versta onder Pink Floyd ), zoals het pakkende melodietje in Ghosts of grace en seasick part I t/m III, biedt het denk ik toch voldoende interessants voor niet black metalfans.

Code Negative voelt anders ook redelijk psychedelisch hoor. Ook in het begin van Omnivore hoor ik wat subtiele psychedelica klanken tussendoor.

Dit jaar komt deel 2 uit

Weet iemand waar ik de lyrics kan vinden?

Black Meddle. De woordspeling toont aan dat Pink Floyd in ieder geval een invloed is geweest. Het is een dappere plaat met veel muzikale details. Nachtmystium bleek wel degelijk in staat de standaard USBM sound te ontstijgen.

Wat een heerlijke plaat is dit. Gecontroleerde chaos die het niveau van zijn genre dik en dik overstijgt en de teksten. Wow! De overige platen zijn helaas wat rauwer en minder psychedelisch (zoals de nieuwste te noemen, die ik qua niveau minder vind dan deze, maar daarvoor moet je ook een prestatie neerzetten). De Seasick-trilogie geeft mij een geweldig gevoel en is een combinatie van goed beheersbare black metal en de dromerige sfeer die je op ''Ummagumma'' zou vinden. Chapeau!

De aanleiding om dit album te gaan beluisteren, kan ik me niet meer herinnneren. Ik neem aan dat het goede reviews kreeg. Wellicht was het de hier en daar geclaimde combinatie van metal met Pink Floyd die me nieuwsgierig maakte. Een album dat ik veel draai, is Assassins: Black Meddle pt.1 echter nooit geworden.

Het Pink Floyd-gehalte op dit album is niet zo groot als ik verwacht had. Zeker, het openingsnummer One of these Nights is een knipoog richting Gilmour en kornuiten, en ook de saxofoonsolo in Seasick pt.3 had van Dark Side of the Moon kunnen komen, maar dat is het ook wel zo’n beetje. Dat wil niet zeggen dat Nachtmystium op dit album niet nadrukkelijk laat horen op zoek te zijn geweest naar invloeden van buiten de black metal. Zo duiken er hier en daar spacy aandoende synthesizers op, bijvoorbeeld in Assassins (toch al een van de sterkere nummers op dit album) die naar mijn mening een verrijking zijn. Ook wordt er hier en daar gas terug genomen om een wat psychedelische sfeer te kunnen scheppen.

Ondanks de mooi verwerkte invloeden en de veelal goede nummers, heeft Assassins: Black Meddle me helaas (nog?) niet helemaal weten te overtuigen. De zang is daar deels debet aan, maar ook mis ik nummers die me écht grijpen. In mijn hoofd weet ik dat ik naar een goed album zit te luisteren, maar mijn hart springt niet op.

Ik twijfel dan ook hoe ik dit album moet beoordelen: Nachtmystium heeft een prima album gemaakt met een aantal uitstekende stukken muziek, maar ik voel eigenlijk zelden de behoefte dit album op te zetten. Nu ik dit album zo’n twee weken dagelijks heb beluisterd, in de hoop dat het album zou groeien, blijft echt enthousiasme uit. Vandaar dat ik voor 3.5 ster ga. Een dikke drie en een half, en wellicht dat het kwartje ooit nog eens valt.

3.5*

Herkenbaar, niet onaardig, maar de vonken slaan ook bij mij niet over. Heb het ook ooit zo geprobeerd, zonder groot resultaat.