Fourplay - Energy (2008)

Een van de beter Fourplay albums, naar mijn mening. Energiek zou ik het niet willen noemen, maar in ieder geval is het zeker geen elevator music. Toen ik deze een week of twee geleden op flink volume afspeelde vond ik de albumtitel wel treffend. Moet bekennen dat ik het geheel, nu ik hem vandaag op "normaal" volume draaide, weer iets minder pakkend vond. Ging dan toch weer snel over in achtergrondmuziek.

Opening Fortune Teller laat, zoals zo vaak op de Fourplay albums, een fraai samenspel tussen met name Bob James en gitarist Larry Carlton horen.

The Whistler doet een beetje denken aan sommige tracks van Toots Thielemans. Die mocht soms nog wel eens gaan fluiten. Hier komt er echter geen longinhoud aan te pas...... het fluitende geluid wordt geproduceerd door de toetsen van Bob James.

Ultralight is geschreven door Larry Carlton en de kenner herkend direct het typerende gitaargeluid van deze meestergitarist in dit nummer

Cape Town is een nummer van bassist Nathan East. Het is een soort mantra met een bijzonder achtergrondkoortje bestaande uit de kinderen East: Sara, Noah en Elijah.

The Yes Club (Bob James) opvallend prettig samenspel tussen de toetsen van James, de bas van East en de drums van Harvey Mason

Prelude For Lovers is gecomponeerd door Hilary James (de dochter van) maar dit keer zingt ze niet zelf maar laat dit over aan Esperanza Spalding. Prima keuze, wat mij betreft. De bas heeft Esperanza op dit nummer niet van Nathan East overgenomen, wat op zich een gemiste kans is.

Look Both Ways (Bob James) is een fraaie samensmelting van hedendaagse Jazz en Bebop. Fraai samenspel dit keer tussen Harvey Mason en Bob James.

Voor Argentina liet Harvey Mason zich inspireren door Jobim hetgeen een relaxte Bossa Nova tot gevolg heeft.

Comfort Zone (Larry Carlton) is een typisch Fourplay nummer. De albumtitel is in dit nummer wel op zijn plaats.

Sebastian is een eerbetoon van de groep aan de klassieke componist Bach. Bijzonder slotstuk dat laat zien dat de mannen behoorlijk veelzijdig zijn. De klassieke scholing van Bob James komt hier ook heel aardig uit de verf.

Al met al is Energy een van de betere Fourplay albums, zonder drumcomputers e.d. Gewoon vier mannen die met veel plezier samen een stukkie muziek maken.

Haha, 'Energy' is wel het laatste label dat ik op een willekeurige release van Fourplay zou willen plakken. Meestal kabbelt het aangenaam voort, al vind ik hun albums doorgaans zeer prettig om te beluisteren vanwege het muzikale vakmanschap en de vlekkeloze productie. Maar die maken het tegelijkertijd vaak een beetje veilig en risicoloos, zonder scherpe randjes. Dit specifieke album ken ik niet. Ik heb, uit het hoofd gezegd, hun eerste 4 à 5 albums op CD. Daarna werd het voor mij toch steeds meer van hetzelfde, ondanks de wisselende bezetting. Maar misschien vergis ik me daarin...

Nee hoor gaucho je vergist je niet echt. Het lijkt in zekere zin best wel op elkaar en ook ik vond de albumtitel een beetje overdreven (zie mijn eerste alinea).
Toch is dit album wel iets avontuurlijker dan veel van de eerdere opnames en zoals je schrijft, je hoort wel degelijk het muzikale vakmanschap. Ik heb volgens mij (bijna) alles van Fourplay omdat ik een liefhebber van de muziek van Bob James ben en vrijwel alles koop waaraan hij zijn medewerking heeft verleend.
En in de praktijk van alledag pak ik toch dikwijls een cd'tje van Fourplay om op te zetten. Ga er echter zelden echt voor zitten. Het is prima achtergrondmuziek (ook tijdens wat langere autoritten bijvoorbeeld).

Dat is ook mijn ervaring. Op de achtergrond voldoet dit prima. Maar ik ervaar het ook vaker bij 'kabbelmuziek': zet je 'm harder en ga je er aandachtiger naar luisteren, dan hoor je meer nuances en schoonheid en ga je zo'n plaat vaak anders (en hoger) waarderen. Mocht ik 'm voor hooguit een eurootje of vijf tegenkomen - bij Variaworld in mijn woonplaats zeker geen onmogelijkheid - dan pak ik 'm alsnog mee.

Albums waar mensen als Bob James (en Lee Ritenour, Larry Carlton en dergelijke topmuzikanten) bij betrokken zijn, hebben sowieso mijn bovengemiddelde interesse. Vaak valt er op instrumentaal gebied veel te genieten.