Brett Dennen - Hope for the Hopeless (2008)

jeej, een nieuw album van Brett Dennen. Ik betrap me er op dat ik nog regelmatig zijn vorige album draai, dus ik ben weer benieuwd.

Een duet met Femi Kuti, verrassend! Ik kijk er graag naar uit!

Nieuw label en een nieuwe plaat; goed nieuws!

erg mooi!! Eerste luisterbeurt is bezig en bevalt goed!

Nu 3 keer geluisterd en klinkt vertrouwd goed. Nergens echt verrassend, maar zijn stem blijft (al is dat uiteraard een kwestie van smaak) prettig om naar te luisteren.
Beetje feel good, al zit er soms nog wat venijn in de teksten.

Prima plaat.

Bombastischer dan zijn 1e cd. Zeker niet slecht, maar ook niet bijzonder goed. Begint mij snel te vervelen.
Ik geef de voorkeur aan vergelijkbare artiesten als Paolo Nutini en Turin Brakes.

3* voor deze

ik vind dit album eerlijk gezegd nogal tegenvallen tenopzichte van so much more. Zijn bijzondere stem komt in dit album veel minder naar voren wat erg jammer is. Hij is ook in het genre pop geplaatst waar ik me dan misschien wel wat minder in kan vinden dan folkore.

ik hoop dat het volgende keer weer een album word a la 'so much more'

voor deze een 2,5

Eindelijk eens geluisterd, maar de muziek is veelal een stuk meer aangekleed dan op de eerste cd en daarmee gaat er helaas een hoop verloren. Ik geef het nog niet op, maar de eerste indrukken zijn niet goed.

Ik ben na een minder begin dit album toch iets beter gaan waarderen. Alleen Make You Crazy vind ik nog hoogst irritant

Hmm.. ik vind zijn stemgeluid bij de meeste nummers wat vervelend.
De liedjes vind ik zelf een beetje eentonig, niet echt interessant genoeg..

Alleen World keeps turning blijf ik nog wel draaien! leuk nummer

Naarmate ik het vaker hoor wordt ik steeds minder enthousiast...

Als hoes moet ik denken aan een jaren zeventig klassieker in de stijl van Don McLean o.i.d. Maar het gaat om een hedendaagse artiest, met een stem die wat meer zou passen bij reggae/hip-hop. Ik vraag mij af of hij ook een surfer is, want het heeft wel een hoog Jack Johnson gehalte. Muziek die m.i. niet boven het maaiveld uitsteekt.

Dat is voor mij wel de ergste kwalificatie die je muziek kunt geven: "...een hoog Jack Johnson-gehalte" Maar ik hoorde het nummer "Ain't gonna lose you" als opener van een Daniel Arends-show en dacht bij mezelf dat ik dit wel mooi zou vinden. Maar nee, helemaal eens met Madjack en Carola. Sommige artiesten zijn waanzinnig bevlogen en leggen hun hele ziel en zaligheid in de muziek, maar die drive mis ik bij Brett Dennen.