Seasick Steve - I Started Out with Nothing and I've Still Got Most of It Left (2008)

gisteren gezien in later with jools holland en de man was weer formidabel goed , had hem verleden jaar al eens gezien en toen was hij ook zeer goed , ga eens op zoek naar dit plaatje .

Steve, steve, steve! wat een plaat! Dank je wel

Leuk dat Nick cave ook nog even om de hoek komt kijken! Lekker rauw plaatje van deze laatbloeier. Ik heb hem deze maand al grijsgedraaid in ieder geval.

Hele leuke plaat. Ben alleen een beetje bang dat zijn "Ouwe man, zwerver met versleten stem en bluesman met drie snaren" imago kunstmatig hooggehouden zal worden, voor zover dat nu nog niet is gebeurd.

St Lious Slim is echt het beste aan rock 'n roll wat ik in 2008 gehoord heb.

Ben ik helemaal met je eens. Dit is echt een geweldige rock song! (vind je een 7-tje dan niet wat weinig?)
En dat valt gelijk op aan dit album: hier staat niet alleen blues op, zoals op zijn debuut, maar ook wat rock 'n roll. En weer een aantal ijzersterke tracks, geschreven uitgevoerd en geproduceerd door Seasick Steve the man himself. Echt pure uit z'n guts muziek: geweldig!

Is bevestigd voor Rock Werchter, dus ik zal dit album wel eens opzoeken ja!

Nja...laten we het op een dikke 7 houden. De rock-nummers op dit album zijn geweldig, maar blues is niet echt mijn ding.

Man man man, zijn twee albums vond ik echt geweldig, maar live is het gewoon NOG beter. Echt waar, als je ooit de kans hebt deze man live te gaan aanschouwen, moet je dat zeker doen! Hij is geweldig.

Je was in Werchter?

Jazeker!

Blues en soms wat rock 'n' roll. Deze man zijn muziek is gewoon heel doorleefd en met hart en ziel gemaakt.

Lijkt me een sympathieke kerel ook. Heb hem gisteren nog op TV gezien en daar kwam hij over als een heel down to earth persoon en "echt" muzikant.

Hij begreep trouwens niet dat zoveel mensen hem zo goed vonden

alleen de titel al

klinkt erg vermakelijk verder ook

Titel van zijn album en zijn naam waren het waard dit te kopen zonder het gehoord te hebben. Nu in huis en beluisterd valt het niet tegen. Lekker pretentieloos.

Een album dat lekker wegluisterd. De hype er rondom vanwege zijn gitaar met één snaar ofzo vind ik een beetje overdreven, maar lekkere muziek is het wel.

Ik stoor me een beetje aan de hype rondom deze man. Hij acteert me iets te veel. Zoals hij aan het begin van de cd quasi-onverstaanbaar moet mompelen. Of z'n praatje in 'St. Louis Slim'. Ik geloof dat niet. Misschien legt Warner Bros. hem deze houding op, maar ik trap er in ieder geval niet in. Inmiddels kan hij met drie gouden platen zijn zwerversact wel laten vallen.

Los daarvan is het een aardige plaat. Niets nieuws onder de zon, maar degelijk uitgevoerd. Vooral leuk voor op de achtergrond, want echt boeiend vind ik 't ook weer niet. Nummers gaan vaak net even te lang op dezelfde wijze door.