James Burton - The Guitar Sounds of James Burton (1971)

Solo album van deze meestergitarist die zo'n beetje met alle groten der aarde het podium dan wel de studio deelde. Aan het rijtje komt zowat geen einde, denk aan Elvis (zowel Presley als Costello), Roy Orbison, Ricky Nelson, Emmylou Harris, the Everly Brothers, Gram Parsons, the Monkees, Buffalo Springfield, Merle Haggard, John Denver etc.

Ook maakte hij deel uit van de legendarische "Wrecking Crew" (de groep sessiemuzikanten uit Los Angeles), die speelde op albums van Phil Spector, the Beach Boys, the Mamas & the Papas en vele anderen.

Burton (met begeleidingsband) laat op dit album met covers horen wat hij in z'n mars heeft, en dat is bepaald niet misselijk.

Waarom heeft Burton er niet voor gekozen om meer nummers van vocalen te voorzien. Dat had een betere plaat opgeleverd. De band is top, maar de namen zijn mij niet bekend. Burton heeft nog geprobeerd om Elvis Suzie Q te laten opnemen, maar helaas.

Suzie Q, het ozzineel van Dale Hawkins, is natuurlijk waar het allemaal begonnen is voor Burton. Deze plaat doet het niet voor mij, hij komt gewoon het best tot zijn recht als side-man. Ik ben 2 x naar het Concertgebouw in Amsterdam geweest om hem aan de gang te zien in de Emmylou's Hot Band. Hoewel ik destijds volop liefhebber was van haar muziek heb nauwelijks naar madame zelf gekeken ............

En op A Child's Claim To Fame van Buffalo Springfield speelt Burton natuurlijk ook prachtige licks...

Dit album heb ik heel lang geleden al eens gehoord, maar mijn geheugen speelt me parten wat betreft tijd en omstandigheden. Ik wist nog wel dat het me teleurstelde. Gelukkig staat het op Spotify, en ik heb het even teruggeluisterd.

Burton is natuurlijk een goede gitarist, maar de productie van dít album is imo wel érg middle-of-the-road, en ik vind het zelfs hier en daar een beetje vervelend.
Jammer maar helaas.