Jesse Winchester - Humour Me (1988)

Bij Jesse Winchester draait het voor mij om zijn goede liedjes, waar hij ook hier weer mee voor de dag komt. Het klinkt alleen wel een beetje gladgestreken, al zijn de begeleidende musici prima. Sam Bush, Jerry Douglas, Bela Fleck, dat zijn klinkende namen, maar voor een topalbum is dat natuurlijk niet genoeg. De eerste twee, drie albums van Winchester zijn voor mij verplichte kost, maar dat geldt niet voor dit album.

zijn 8e album dat 7 jaar na het matige "Talk Memphis" verscheen. zoals heartofsoul hierboven aangeeft is dit i.t.t. de 1e twee, drie albums geen verplichte kost, echter bij verschijnen in 1988 was ik zeer aangenaam verrast met dit album. een heel coherent album met 12 nieuwe, Jesse Winchester "originals", gezongen met die prachtige uit duizenden herkenbare stem van de man. een fijne verzameling liedjes, die stuk voor stuk aanspreken en beklijven, waar dit bij zijn voorgaande albums lang niet altijd het geval was. een bewijs dat het de man niet was verleerd om goede songs te schrijven, want die zijn op dit album volop aanwezig. niet het muziekgenre, maar de kwaliteit van de liedjes doet mij denken aan het sterke "come back" album "Fair & Square" van John Prine uit 2005. geen slaapverwekkende "easy listening" maar een zeer aangename luisterervaring. mocht je na zijn albums "A Touch On The Rainy Side" en "Talk Memphis" zijn afgehaakt, is dit album een kans voor een hernieuwde kennismaking met de muziek van Jesse Winchester.

zijn 8e album dat 7 jaar na het matige "Talk Memphis" verscheen. zoals heartofsoul hierboven aangeeft is dit i.t.t. de 1e twee, drie albums geen verplichte kost, echter bij verschijnen in 1988 was ik zeer aangenaam verrast met dit album. een heel coherent album met 12 nieuwe, Jesse Winchester "originals", gezongen met die prachtige uit duizenden herkenbare stem van de man. een fijne verzameling liedjes, die stuk voor stuk aanspreken en beklijven, waar dit bij zijn voorgaande albums lang niet altijd het geval was. een bewijs dat het de man niet was verleerd om goede songs te schrijven, want die zijn op dit album volop aanwezig. niet het muziekgenre, maar de kwaliteit van de liedjes doet mij denken aan het sterke "come back" album "Fair & Square" van John Prine uit 2005. geen slaapverwekkende "easy listening" maar een zeer aangename luisterervaring. mocht je na zijn albums "A Touch On The Rainy Side" en "Talk Memphis" zijn afgehaakt, is dit album een kans voor een hernieuwde kennismaking met de muziek van Jesse Winchester.