Def Leppard - Retro Active (1993)

Geniale hoes

Zeer goede plaat, vooral als je bedenkt dat dit B-kantjes en nooit eerder uitgebrachte songs zijn. Sommige songs zoals Desert Song en Fractured Love zouden aanvankelijk eigenlijk op Hysteria zijn verschenen, ware het niet dat op het laatst de kraker Pour Some Sugar On Me werd geschreven en toegevoegd als laatste track op dat album, waardoor de zojuist genoemde tracks uiteindelijk op de Retro-Active verschenen.

De song Action is fabuleus goed gecovered van The Sweet. Two Steps Behind is misschien nog wel het bekendste nummer van dit album (soundtrack Last Action Hero). Andere songs zoals She's Too Tough en Only After Dark bevatten die typische up-tempo Leppard-vibe. Mijn persoonlijke favoriet is echter Ride Into The Sun. Die song doet me overigens erg denken aan Driver's Seat van Sniff & The Tears.

Het enige minpunt aan Retro-Active is eigenlijk de hidden track Miss You In A Heartbeat, die al twee keer op dit album terug te vinden is in akoestische en elektrische versie.

Retro-Active is het laatste Leppard-album in de oude stijl, dus in het verlengde van albums als Hysteria en Adrenalize. Opvolger Slang (mijn persoonlijke favoriet) uit '96 is donker, grungy en psychedelisch. Geheel in de tijdsgeest van midden jaren '90, maar zeer bekwaam en goed uitgevoerd. Dat was dan ook meteen het laatste topalbum van Def Leppard.

Ik snap de algemene lage waardering van dit album niet. Hier staan juweeltjes op, zoals de opener Dessert song. Maar ook B-kantjes, zoals Ride into the sun en Ring of fire, die aantonen hoe straight to the point Def Leppard een hard rock song kon schrijven, zonder de last van overgeproduceerd zijn.

Eerlijk gezegd vind ik dat hier betere dingen op staan dan heel veel van hun A materiaal.

Prima album wat ik persoonlijk nooit gezien heb als b-kantjes materiaal. Het enige wat ik altijd irritant vond (en ngo steeds vind eigenlijk) is het feit dat Two steps behind en Miss you in a heartbeat er 2 x opstaan. Totaal overbodig mijns inziens!

De meeste mensen die Def Leppard kennen zullen de band met name associëren met de millionseller Hysteria (of misschien het daaropvolgende Adrenalize). Of met hits als Animal of Lets Get Rocked.

Ik vind deze Retro-Active echter beter dan Adrenalize en ook niet minder dan Hysteria. De band straalt hier een bepaalde spontaniteit uit in songs als Ride Into the Sun, From the Inside en Action die ik een beetje mis op overgeproduceerde platen als Hysteria en Adrenalize. Alleen I Wanna Be Your Hero vind ik een beetje cheesy.

Niet een plaat die tegenwoordig zijn weg naar mijn platenspeler nog vaak vindt, maar toch wel een leuk tussendoortje met B-materiaal: 3,5*

Vandaag de 2lp versie ontvangen. Draait nu z'n rondjes en moet zeggen dat het toch allemaal wel erg ifjn klinkt hoor. Ik blijf erbij dat het zonde is om ruimte te 'verspillen' aan 2 x Two steps behind en Miss you in a heartbeat zelfs 3 x maar oké. De overige songs zijn stuk voor stuk te gek. Op de lp trouwens wel handig gedaan daar al deze extra versies op kant 4 staan. Laatste écht gave Def Leppard album voor mij. Enkel Euphoria kwam nog enigzins in de buurt.

Dit blijft gewoon een fantastische plaat. Alleen al de opener Desert song is ronduit fantastisch en zelfs een heel album vol leftovers, b kantjes en rariteiten levert gewoon een geweldig hardrock album op, waar vele bands apetrots op zouden zijn. Het toont de grote klasse van deze fenomenale band, die hardrock definitief herdefinieerde. 5 sterren om het veel te lage cijfer wat op te krikken.Hard opzetten en genieten!

Ik heb dit album nog niet, maar ga hem zeker binnenkort aanschaffen samen met het Slang album. Ik heb even vlug de nummers Desert song en Fractured love beluistert en bekeken op You-tube. En ik vind dat die 2 nummers naar mijn mening gewoon op het Hysteria album hadden moeten staan. Is helaas niet gebeurt. De plaats werd ingenomen door Pour some sugar on me. DutchViking noemt dat nummer een kraker, nou dat is het absoluut niet. Het is een recht toe recht aan nummer en ook niet meer dan dat. Het enige wat opvalt is de 2 verschillende gitaarritmes. Tijdens de chorus hoor je het gitaarritme wat 3 jaar later door Judas Priest is gebruikt voor A Touch of Evil, over een kraker gesproken. Tijdens het couplet hoor je het gitaarritme wat op z'n beurt door Def Leppard is gejat van I love Rock 'n Roll van Joan Jett & the Blackhearts 5 jaar daarvoor in 1982. Maar ondanks dat blijft het een recht toe recht aan nummer en daar stonden er al meer van op het Hysteria album. De Sweet cover Action kende ik al want die staat ook op het Vault album die ik wel heb. En ik moet zeggen ik als Sweet fan is dit een meer dan een uitstekende uitvoering. In 1984 deed Saxon ook een cover van de Sweet : Set me free op het allerbelabberde Crusader album, en die uitvoering die was eveneens aller belabberd, dit terzijde. Ook de ballad Two steps behind ken ik staat eveneens op het Vault album die vind ik mooi. En ook nog in een andere uitvoering die ik niet ken, ik ben benieuwt. Kortom 4 nummers die ik van dit album al ken hebben indruk gemaakt. Evenals die hoes, zodra ik ze heb is het zeker hard opzetten (standje buren ruzie) en genieten, ik ben benieuwt!!!!