Hugo Matthysen - Dankuwel! (1990)

Aha dan leren we ook weer bij.

Tijdloze ijzersterke schijf... Een echte Vlaamse klassieker met allemaal meezingers. Met heimwee terugdenkend aan de studententijd... Toen was het eerder meebrullen.
Anno 2017 heeft dit plaatje absoluut niets ingeboet aan frisheid... En dus 5*!

Geregeld ga ik met mijn vingers langs mijn cd kast en haal er blind één uit. De lade van de cd-speler is al op voorhand geopend en op gevoel leg ik er het schijfje in. Groot voordeel van deze werkwijze (naast het leuke van het trachten thuisbrengen van de cd, soms na de eerste noot, soms moet ik spieken..) is..: zo beluister je nog eens platen die je anders nooit meer uit de kast haalt.
En geloof me, dat is veelal een grote meevaller. Zoals ook met deze zalige, vrolijke plaat van Hugo Mathijssen, een van de grootste Vlaamse talenten ever. Niet alleen als muzikant en componist trouwens, ook als schrijver, tv-maker en humorist.
Erg genoten dus van het beluisteren van deze cd, met voor mij als hoogtepunt uiteraard het hilarische nummer Trouw met mij.
Hoogtepunt, omdat het in 1992 werd gespeeld op onze trouw door Koen Woestyn en Armand Bourgoignie (destijds een van de zes van Gent (met Gorki), speelde bij Paranoid Polaroids, Mad dog Loose en Milk the Bishop)
Traantjes.

Een aanstekelijk maar vooral buitengewoon flauw plaatje. Zowel de ouwemannenhumor als de muzikale omlijsting klinken na ruim drie decennia jaar behoorlijk sleets. Er staan ontegenzeggelijk leuke liedjes op, maar de 38 minuten voelden als een lange zit.