Yngwie Malmsteen - Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E Flat Minor Op. 1 (1998)

Geen berichtjes?

Toch is dit album best vet!

Ik vind er dus niet veel aan. Geef mij maar een echt klassiek concert dan of een van de goeie rockplaten van Malmsteen. De toer die hij hier opgaat is wat mij betreft niet erg geslaagd.

Dit-album-is-top-en-top-klasse! Zijn eigen 'klassieke' werk met orkest en begeleid door een heavy metal gitaar! Wat een bombast! Wat een energie! Ik ben zeker geen fan van zijn globale metal-ouvre, de stijl ligt me gewoon niet. Maar deze..........yummie, om de vingers bij af te likken. Helemaal grijs gedraaid, tot krankjorums toe. Laat ik een degelijk cijfertje geven.......5*, zonder twijfel.

Laat ik voorop stellen dat dit album qua uitvoering erg goed is. Yngwie Malmsteen kiest er hier voor om eens een puur instrumentaal album op te nemen; een concerto voor elektrisch gitaar en orkest. Liefhebbers van zijn rock en metal-albums zijn hier dus niet per se aan het goede adres. Slecht is het allerminst, dus wie nogal fan is van de barok-esque thema's van Yngwie en daar mogelijk een heel album vol van zou willen hebben, die zit hier goed. Zelf kan ik er bijzonder weinig mee. Sommige stukken pakken me meer dan andere. 'Fugue' en 'Presto Vivace' doen me wat meer dan de rest, maar dan nog zou ik dit voor mijn lol niet zo snel nog eens opzetten. Veel thema's voelen bekend aan, waardoor dit voor mij vooral overkomt als een herhaling van zetten, maar dan in een wat andere setting.

1. Facing the Animal
2. Magnum Opus
3. Rising Force
4. The Seventh Sign
5. Trilogy
6. Eclipse
7. Odyssey
8. Marching Out
9. Fire & Ice
10. Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in E Flat Minor Op 1

Voor mij zijn de eerste twee albums zeer goed daarna is het alleen maar minder geworden, jammer.
Dan heb ik het over Rising Force en Marching Out.