Raison d'Être - The Luminous Experience (2008)

Dit is het eerste officiële live-album van Peter Andersson's éénmans-project Raison d'Etre, opgenomen in Enschede.
En wat voor één!!! Een combinatie van nieuwe en oude nummers, maakt dit tot een fantastische luistertrip, waar ik persoonlijk heel stil van word.
Dit is absoluut niet voor iedereen, en ik krijg ook vaak opmerkingen naar m'n hoofd geslingerd, waarom ik dit in vredesnaam zo goed vind.
Ik kan me hier wel degelijk wat bij voorstellen. Breng eens een gemiddelde dag door in een ijzerfabriek, en zorg dat je wat opname-apparatuur bij je hebt. Maak wat geluids-opnames, speel die vervolgens daarna eens af, en je hebt je eigengemaakte Raison d'Etre-muziek.
Maar het is erg banaal om dit zo te bevestigen, want Raison d'Etre biedt zo veel meer, dan alleen maar wat schrapende geluiden.
Het is een unieke combinatie van Avant-Garde en Dark Ambient , waarbij door sample-apparatuur gefilterde geluiden en spacey klanken een geheel onstaat, die, als je je er voor openstelt, een hypnotiserende werking creëerd. Tevens kan je er wel degelijk van in een soort trance raken.
Geweldige nieuwe nummers als The Invisible Gate of the Temple en The Luminous Shield worden afgewisseld met o.a. een aantal fases van Metamorphyses en de klassieker Wasteland (van The Empty Hollow Unfolds).

Overigens was ik zelf bij dit concert aanwezig, en ik moet zeggen, het is toch wel iets heel bijzonders om mee te maken.
Peter weet op allerlei manieren geluiden te verzinnen: door bijvoorbeeld met een staalborsteltje langs de rand van een kom te strijken, die hij tegelijkertijd opneemt, sampled en vervolgens door een filter gooit. Het geluid vermenigvuldigd hij dan met allerlei computer-apparatuur en vervolgens onstaat er een heel bijzonder geluid.
Dit doet hij ook met allerlei andere 'troep', maar hoe hij dat verder doet, laat ik aan de verbeelding over. Daarvoor raadt ik gewoon iedereen aan, die interesse hiervoor heeft, dit zelfs eens te gaan zien.
Gecombineerd met allerlei sfeervolle elementen als koorklanken en andere zweverige effecten, plus het achtergrondscherm die de ene na de andere projectie laat zien, maakt dit tot een unieke belevenis.
En deze CD is daar het definitieve bewijs van. Een pareltje die van mij de maximale score van 5 punten krijgt.

Dat belooft wat! ik heb gisteren een partijtje CD's van CMI binnengekregen waaronder deze, mijn eerste Raison 'd Etre cd die ik heb kunnen bemachtigen. Ik ga deze plaat vanavond luisteren. Lekkel!

klinkt leuk weer allemaal, maar avant-garde zou ik het niet echt willen noemen...

Buitengewoon, dit is genieten, wat een thrill plaat. Het is Ambient zoals het bedoelt is, een beleving. (Nog) niet zo zwaar als ik gewend ben te krijgen van CMI maar de link met Dark/industrial kan zeker gemaakt worden. De eerste 3 tracks doen me van mijn stoel rijzen, het volgende, Metamorphyses kende ik nog niet maar doet me chaotischer aan dan ik in de stukjes op internet heb gehoord. Het mooie blijft hieraan dat hoewel het Dark/industrial is, vooral het mooie van dat donkere belicht wordt. Het blijft lekker spannend, geen bloederige mess. De bassen laten de grond trillen, het metaal snijd. Het gigantische geraamte dreigt krakend voorover te vallen, de hele hal dreunt, het schuurt langs de randen, metaal tegen metaal, massaal, net te houden voor mijn trommelvliezen, dan na een minuut of twee wordt het weer rustig. In de verte donderen metalen structuren, een loodzware machine verplaatst het materiaal, de spanning blijft..
Mega!

Mooi bewoord, TJN. Je slaat de spijker op de kop. Het verbaast me dat je dit (nog) niet zo zwaar vind als ander materiaal van CMI. Maar nu moet ik ook zeggen, dat ik me daar verder nog niet in verdiept heb. Ken je toevallig materiaal van andere artiesten/groepen op CMI die vergelijkbaar zijn met Raison d'Etre, en zo ja, wat kun je me aanbevelen?

Het latere werk van Raison d'Etre is zwaarder en abstracter dan eerdere albums, maar wel erg goed. Ook zeker aan te bevelen zijn albums als In Sadness, Silence and Solitude, The Empty Hollow Unfolds en i.m.o. het beste album, Requiem for Abandoned Souls.
Dit live-album is zonder meer een mijlpaal in het oevre van Peter Andersson's éénmans-project, en ligt in het verlengde van bovenstaande albums.

Wellicht door het zeer experimentele karakter, dat sommigen (waaronder ik, ondanks dat ik er niet eens heel veel verstand van heb), het onder Avant-Garde plaatsen, maar het blijft voornamelijk Dark Ambient, eentje van het betere soort, welteverstaan.

Dank je! Ik denk dat Peter Andersson bijzonder toonaangevend is bij CMI, dat blijkt uiteindelijk uit de verkoop van zijn albums, ze zijn zo uitverkocht maar er zijn meerdere invloeden te vinden. Projecten die ik ook goed vind zijn Desiderii Marginis, het Nederlandse Foundation Hope, Coph Nia, Beyond Sensory Experience, natuurlijk Atrium Carceri, en een uitschieter maar niet vergelijkbaar is Rome (Apocalyptische Folk), die over het algemeen wel vocalen gebruiken. Wat ik wat zwaarder vind maar nog goed te hebben is Internal Affairs van MZ 412. Een ander nieuw project dat volgens mij wel vergelijkbaar is in zwaarte en sfeer is Vestigial (Final Mastering: Peter Andersson). Die heb ik net binnen en wil ik nog gaan horen (ben ik nu aan het doen en is fenomenaal). De overige die ik heb geluisterd gaan me hier en daar wat ver in het absurde, daar kan ik (nog) geen plezier in vinden.

Helaas zijn de albums van Raison 'd Etre die je noemt niet meer te verkrijgen, tenminste bij CMI. Als jij een adres weet waar wel dan hoor ik dat natuurlijk graag! Zodra ik ze ergens te koop zie staan dan schaf ik ze direct aan. Het zijn i m o collector's items.

ps. He he,eindelijk iemand die dit ook te gek vind!

Dark Ambient van de betere soort is het zeker
Echt experimenteel zou ik het echter ook niet meer willen noemen want meneer Andersson haalt het zelfde trucje al zo'n 15 jaar uit.
Zijn album twee jaar terug is de eerste waar hij echt afstapt van al die kerkgeluiden die hij altijd heeft gebruikt, maar dat is dan weer puur leentjebuur bij Lustmord (al is het wel mooi).

@TJN: Bedankt voor je tips. Coph Nia en Rome, daar heb ik wel eens van gehoord. De rest zegt me niets, maar daar gaat uiteindelijk wel verandering in komen.

Ik weet niet zo 1,2,3 waar je gemakkelijk aan Raison d'Etre-albums kan komen, heb ze zelf voornamelijk via CMI en Ebay gekocht, maar als ik een specifiek adres weet, laat ik het z.s.m. weten.

Cool trouwens om met een gelijkgestemde ziel over het fenomeen Raison d'Etre te hebben. Ik heb het een jaar of 3 geleden ontdekt, en was meteen verkocht.

@Sietse: Over jou laatste opmerking doel je naar het Metamorphyses-album. Daar heb ik nog niet helemaal grondig naar kunnen luisteren (voor Raison d'Etre-albums moet je de tijd nemen), maar het klopt wel, dat het neigt naar het werk van Lustmord, alleen is Lustmord volgens mij nog donkerder. Overigens nog wel iets waar ik me in wil verdiepen.

Metamorphyses idd.
Lustmord is zeker aan te raden, al vind ik zelf het meeste (oude werk) van Raison d'Etre (waarvan er trouwens een paar nog via CMI te krijgen zijn) over het algemeen toch wel iets mooier.
Maar goed Lustmord heeft zoveel verschillende dingen gedaan, ook daar zitten hele mooie tussen.
Zelf heb ik van hem alleen Heresy, wat een erg sterk album is.

Als je nog meer Raison d'Etre zoekt zou je trouwens goed eBay eens kunnen proberen, of misschien op discogs eens zoeken.
Zelf heb ik de albums die ik heb jaren terug al gekocht (een jaar of 13 terug de eerste). Maar toen waren die dingen nog een stuk makkelijker te krijgen.

Wat je eventueel ook nog kunt proberen als je dit soort muziek leuk vindt is Deutsch Nepal (meer industrial, maar heeft ook wel wat meer atmosferische albums gemaakt), In Slaugher Natives (waar het eerste werk van Raison d'Etre wel binding mee heeft) en Brighter Death Now (niet te missen eigenlijk).

Sietse, bedankt voor je tips v.w.b. Lustmord e.d. Vooral Lustmord is iets waar ik zeer nieuwsgierig naar ben.
Ben in ieder geval nieuwsgierig naar Heresy, maar ook bijv. naar het album Stalker (samen met Robert Rich). Schijnt een voortreffelijk album te zijn, waarvan de titel van het album geïnspireerd is op de gelijknamige film.

Ik heb 'm nu voor de 2e keer beluisterd. Het is een live album, er staan van verschillende albums tracks op. Dat is wat me een beetje tegenstaat, het verhaal is uit de plaat, het zijn tracks met een verschillende context. Zeer goed aan elkaar gemixt, gelukkig wel, dat is juist zo belangrijk, de artiest probeert de luisteraar in een bepaalde roes te krijgen en dat doet hij het beste als hij er een trip van maakt. Toch heeft elk nummer een eigen sfeer die niet helemaal op elkaar aansluit. Compilaties zijn over het algemeen niet mijn favoriet maar.. voor deze maak ik een uitzondering. Hij heeft er bijna een geheel van kunnen maken al merk ik aan mezelf, wat de plaat met me doet als die afgelopen is, dat ik in verschillende werelden vertoefd heb. Ik vind het moeilijk beoordelen maar vooralsnog een 4,5 *. Ik zou 'm eigenlijk nog een keer moeten draaien maar ik ben er zuinig op en laat het even groeien.

Nee dat bedoel ik, mooie plaat.

Goede toelichting, trouwens, over wat je van dit album vind. En ja, dit is een puike plaat.
Overigens, mocht je nog op zoek zijn naar andere Raison d'Etre-albums, er zijn nu heleboel albums (tijdelijk) verkrijgbaar via de site van Raison d'Etre.

http://raisondetre.coldmeat.se:80/raisonshop.html

Wellicht kan je hier iets mee......

Dank je voor je tip. Ik had me eerder al aangemeld voor de nieuwsbrief van Peter Andersson dus ik had het nieuws al vernomen en heb inmiddels inderdaad al wat weten te scoren. Reeds betaald, nu is het even afwachten.

Ik heb 4 albums besteld; Metarmorphyses, In Sadness Silence and Solitude, natuurlijk Requiem for abandoned souls en Nebulous van het side project Atomine Elektrine.. The Empty Hollow Enfolds heb ik laten liggen vanwege een krapte in het budget. Misschien dat ik daar nu al spijt van heb, maar goed, ik kan niet alles hebben, toch, dit is al heel mooi.

Zit er bij de lijst nog iets voor jou bij?

V.w.b. die lijst, jazeker!! Ik ben namelijk erg benieuwd naar Cataclyst, een uniek eenmalig project van Peter, nog van voordat hij aan de slag ging met Raison d'Etre. Verder is Necrophorus, een wat minder duister, maar zeer interessant ambient-project ook iets, waarin ik me wil verdiepen. Ik heb al 1 album daarvan, en die is zeer OK.
Van de 4 albums die je besteld hebt, vind ik vooral Requiem for abandoned Souls meesterlijk en In Sadness, Silence and Soitude zeer goed. Metamorphyses heb ik wel, maar nog niet in verdiept.
Atomine Elektrine ken ik (nog) niet.
Ik kijk nu al uit naar je oordeel over de bovenstaande albums!

Het pakketje is onderweg.. altijd leuk als ik weet dat ik iets krijgen ga

Gisteren de bestelling op de deurmat gevonden. Ik ben begonnen met de oudste plaat, In Sadness, Silence an Solitude en daarna Requiem for Abandoned Souls. Deze platen zijn mijns inziens echt groeiplaten, het verslagje daarover heb ik daarom maar even uitgesteld. Metamorphyses vind ik geweldig! Ik heb een review geschreven bij de plaat.

Het album Nebulous van Atomine Elektrine is een Space Ambient album. Die ga ik nog toevoegen. Peter had er nog een plaatje bij gedaan van Grismannen, The Pigman, Panus Anus, haha, maar dat is niet aan mij besteed, misschien in een bepaalde mood dat ik dan het album af kan luisteren maar nu heb ik het afgezet bij het 2e of 3e nummer, superirritant.

Om maar even on topic te blijven.. The Luminous Experience is een geweldige mooie plaat die laat zien wat stukken doen een aantal jaar nadat ze gecomponeerd zijn en techniek weer een sprongetje vooruit heeft gemaakt.
Hij schreef trouwens dat hij bezig is met een nieuwe plaat.. waarvan een track al te horen was op zijn site, dacht ik.. hoe dan ook, ik geloof dat ik fan ben.

Ik ben ook zeer nieuwsgierig naar zijn nieuwe plaat, maar voorlopig valt er nog genoeg te beleven met dit meesterlijke album.
By the way, ondanks dat je het over groeiplaten hebt, zijn In Sadness....en Requiem for......gewoon ook super-albums. Neem de tijd (dat moet ik zelf met Metamorphyses), en dan kan ik niet anders dan concluderen, dat je die ook te gek gaat vinden. Zoals je weet is Requiem for.....mijn favoriete Raison d'Etre-plaat.
In Sadness......is zelfs (relatief gezien), één van zijn toegankelijkere platen. Zie mijn berichtje daarvoor bij In Sadness......

Ga ik doen. Ik moet je eerlijk zeggen, ik had wat koppijn die dag toen ik de eerste platen luisterde en dat is niet bevordelijk voor het luisterplezier. Daarnaast heb ik veel albums beluisterd de laatste tijd dat het er op lijkt dat er een steeds grotere prikkel moet bestaan wil ik geraakt worden. Ik ben zodra ik tijd heb 's avonds bijna aan de lopende band Dark Ambient albums aan het luisteren. Het is echt verslavend. Dus ja, ik moet ze inderdaad meer tijd geven om ze tot hun recht te laten komen. Tussendoor zal ik naar andere muziek moeten luisteren om Dark Ambient ook werkelijk Dark te laten lijken, dat kan alleen maar als er een verschil is.

Heb deze cd sinds vandaag binnen. Ik moet zeggen, dat dit project van m altijd heerlijk wegluisterd en het ook nog eens voor elkaar krijgt om van constant hoge kwaliteit te zijn.
Als ik ambient luister, mag het van mij graag wat donkerder wezen, maar er zijn veel acts die op elkaar gaaan lijken. Peter deed/doet dan wel veel hetzelfde, maar door de grote kwaliteit van zijn werk lijken sommige acts copycats.

Raison cd's kennmerken zich altijd door de thematische stijl. Elk album heeft zo zijn sfeer.
Op dit album is dat anders. We horen hier het gezang (al is het opvallend weinig, drones (metamorphyses o.a) en de laatste track ontaard zelfs in wat ik voor hem noise zou noemen.

Tenslotte nog de snelste plaats om de cd's te bestellen, voor wie het niet al wist.
http://raisondetre.coldmeat.se/

Cd's veranderen maandelijks van Out Of Stock naar Buy en weer terug, dus let gewoon een beetje op. Bezorging binnen 2 dagen.

Waarom ben ik in hemelsnaam niet bij dit concert aanwezig geweest.

Aardig album met bewerkingen van bestaande tracks. Hier en daar iets te abstract en teveel nadruk op materiaal van de latere albums.
Het maakt de luisterervaring even intens als chaotisch, ik mis dan toch dat ingetogene dat de vroege platen van Raison d'Etre hadden (Enthraled by the winds of loneliness en In sadness, silence and solitude).
Niettemin een mooie brug tussen Metamorphyses en het recente The Stains of the embodied sacrafice.

Gezien mijn reactie op dit album hierboven was ik kennelijk nogal gematigd in mijn enthousiasme destijds.
Maar mijn passie voor Peter Anderssons muziek is met de jaren alleen maar groter geworden en zo ook mijn waardering voor dit schitterende live-album.
Het is naar mijn mening zelfs sterker dan het massieve drieluik Live archives of het recentere When the earth dissolves in ashes.

Raison d'Etre blijft de nummer 1 als het gaat om soundtracks voor je meest intense koortsdromen. Dream on...