Modern Talking - Back for Good (1998)

Na 11 jaar maakte Modern Talking met dit album een enorm succesvolle comeback. Back For Good ging op de eerste dag van release al ruim 100.000 keer over de toonbank en werd uiteindelijk het op 4 na best verkopende album van 1998 wereldwijd. Een hele prestatie als je bedenkt dat Modern Talking nooit in Engeland en de VS is doorgebroken.

Muzikaal bevat dit album vooral oude hits in een nieuw dancejasje, dat opvallend veel lijkt op de N-Trance versie van Rod Stewart's Da Ya Think I'm Sexy

Geniaal: hier zijn geen woorden voor: een commercieel top product, wat werkelijk nergens over gaat, en inhoudsloos is, maar zo verschrikkelijk lekker fout, Briljant!!!!
Kopie van kopie van kopie en daar een kopie van, en dat eindeloos blijven varieren, en kassa!!!!

1998 en Modern Talking was weer bij elkaar! Dieter Bohlen (die blonde) wilde eigenlijk aan een echt nieuw album werken, maar dat kon blijkbaar nog niet door zakelijke belangen. Of de 'New Hit '98' nummers daarvoor bedoelt waren weet ik niet, maar de eerste twee daarvan (track 3 en 6) zijn flauwe ballads. Bohlen is daar naar mijn idee echt niet goed in, vreselijk stroperig. Van de twee andere (track 10 en 13) is vooral "Anything Is Possible" nog wel redelijk. Dat zou best een overblijfsel van Blue System kunnen zijn (10 jaar lang solo project van Bohlen). Wat overblijft zijn goede remixen van oude nummers, die perfect klinken in de jaren 90 Euro house tijd. Zelfs voor mij is ruim 70 modern Talking me te veel. Maar deze release heeft destijds wel gezorgd voor een opleving van de muziek van Fancy, Bad Boys Blue en Silent Circle, die allemaal naast nieuw werk ook met 98 remixen van hun klassieker(s) kwamen. En Modern Talking ging tot 2003 succesvol door met nieuwe platen uitbrengen.

Een aantal mensen vond de titel indertijd behoorlijk bedreigend...
Ik ben zelf liefhebber van het werk van Bohlen, maar de eerste periode Modern Talking is voor mij voldoende. De comeback was lang niet altijd succesvol.