Darrell Scott - Family Tree (1999)

Darell Scott deed geen belletje rinkelen toen ik deze cd voor een habbekrats zag liggen, toch maar meegenomen. Vond de hoes erg leuk en het leek me roots/americana muziek. En dat is het ook. Op de hoes zien we de 3 jarige zoon Gabriel in de gitaarkoffer van vader liggen, die als boot wordt gebruikt.
Family Tree heet het album en familie is belangrijk voor Darrell , hoewel dat ook regelmatig moeizaam is.
Darrell is als kind zeer veel verhuisd, zeker nadat moeder het gezin had verlaten en vader met zijn zonen van hot naar her ging. Muziek was heel belangrijk, vader was een goed muzikant en met elkaar werd veel muziek gemaakt. Als tiener ging Darrell verder in de muziek en belandde op verschillende plaatsen, totdat hij uiteindelijk in Nashville terecht kwam. Bij Nashville heb ik altijd wat wantrouwen, van de gladde Nashville sound moet ik niks hebben. Maar gelukkig wordt er in Nashville ook andere muziek gemaakt die prima te beluisteren valt.
Darrell was in Nashville vooral bekend als schrijver van songs voor anderen. Onder andere de Dixie Chicks hebben een aantal liederen van hem op plaat gezet.
Family Tree is het tweede album van Darrell en het is een heel persoonlijk album geworden. Alle nummers zijn van zijn hand (een aantal geschreven met iemand anders waaronder Tim O Brien), uitgezonderd 'Any world' dat een nummer van Steely Dan is. De liedjes gaan over zijn jeugd , de scheiding van zijn eerste vrouw, maar ook andere onderwerpen worden neergezet.
Darrell heeft zelf het album geproduceerd en speelt ook heel wat instrumenten. Het album is kwalitatief prima, de songs zitten geraffineerd in elkaar en muzikaal is het echte mooie roots/americana. Darrell Scott heeft geen opmerkelijke stem, maar zijn stem past prima bij deze muziek.
Een aanrader. Op Music Meter zie ik dat vooral bij '10' nogal wat reacties staan, maar dat is een album met covers. Op dit album laat Darrell ook horen wat voor goede songwriter hij is.