Hyksos - Hyksos (1982)

Oei, jeugdsentiment! Deze moet ik eerst nog eens beluisteren voordat ik hier punten op kan geven. Begin jaren 80 behoorde deze tot mijn favorieten (in het rijtje "Metal met hoge gillende, krijsende, schreeuwende vocals) van toen. (Met o.a. Loudness, Mercyful Fate, Virgin Steele, Queensryche, Odin, AgentSteel, Vixen/Hawaii, Trance ...).
Ik herinner me nog de folkie romantische ballade "In the Past" en het epische "The Kings" als uitschieters. Ben benieuwd wat ik er nu van zal vinden. Mijn ervaring is dat sommigen van deze generatie metalbands nu op mijn zenuwen werken als een bende hysterisch krijsende nichten in een lawaaierige fabriek...

Voor mij is deze zo'n tegenvaller bij het opnieuw beluisteren.

Ik vind het wel nog iets hebben. De produktie is wel barslecht, en dat ze het album in eigen beheer hebben moeten uitbrengen is ook wel logisch met zo'n zanger. Welke maatschappij durft dat te tekenen?? Origineel is het wel, maar hoe te omschrijven? Michael Jackson die probeert metal te schreeuwen?
Wat me nu ook opviel is de Wishbone Ash invloeden (of toeval?) Zo had ik een foute herrinering van "In the Past", niks folk maar een ballad die bijna op een Wishbone Ash plaat zou kunnen staan.
Toch nog een 3 voor de nostalgiek, de enkele goede ideeën, en de song "the Kings", waar het geschreeuw wel iets heeft en een enkele keer schitterend overloopt in een schreeuwende gitaarsolo.
Toch ook nog een vermelding voor het lef om met zo'n zanger op het podium te verschijnen. But hey, those were the early Eighties!! Great Times for MetalHeads

Tot voor kort had ik deze nog nooit op CD gezien, maar hier in de winkel van MetalZone zag ik onlangs een exemplaar liggen. Vroeger zou ik geen seconde getwijfeld hebben om 'm te kopen, nu twijfelde ik geen seconde om 'm te laten liggen. Ik had namelijk enkele dagen eerder nog een paar nummers opnieuw beluisterd. Op internet las ik trouwens dat ze christelijk geïnspireerd waren. In dat 'licht' kan ik die zeurderige zangstem wel beter plaatsen.

The Kings kan je trouwens hier beluisteren.
http://www.myspace.com/hyksosfansite

Die zang is echt vreselijk en de rest is ook niet spectaculair, maar in 1982 was dit allemaal goed te doen. Vooruitstrevend zelfs.

Klinkt wel tof
Zowel vocalen als die solo vind ik wel iets hebben

Het is dan ook veruit het beste nummer van het album. In die tijd was dit één van onze favoriete albums, maar de tijd slaat hier toch genadeloos toe vind ik...

Voor iedereen die iets op deze zanger aan te merken heeft : Doen jullie het na? Typisch Nederlands om weer iets te mekkeren te hebben maar heeft Nederland ooit bands van dit kaliber voortgebracht? Ietwat gedateerd is deze muziek wel maar dit is tenminste wel echt heavy metal. Dat wat allemaal na 1991/1992 op de markt is gekomen kun je geen heavy metal noemen.

Waarom zou je een zanger moeten kunnen nadoen als je er iets op aan te merken hebt?

Overigens, ik ben niet van Nederland.

En dat er na 1992 geen heavy metal meer verschenen zou zijn zegt veel over je gebrek aan kennis.

Beste Kronos, Ik bedoel niet te zeggen dat er na 1991/ 1992 geen heavy metal meer verschenen is, dat zeg ik ook niet in de mening die ik gepost heb, ik bedoel daar veeleer mee dat het PEIL dat heavy metal, songtechnisch, in de jaren 70 en 80 had, naar mijn mening, niet meer geëvenaard is na 1991/1992. Velen zullen met me eens zijn dat “Nothing beats the seventies and eighties”(qua metal). In echte metal zit trouwens ook een vette solo, iets wat we bij System of a down, Papa Roach, Linkin Park, Rammstein en noem ze allemaal maar op, nooit meer gehoord hebben en ik persoonlijk vind al die Death en Black Metal uitwassen. Ik vind het niet de frisheid hebben van bijvoorbeeld NWOBHM. Ook de Dream Theaters en de Nightwishes hebben niks in de Metal te zoeken, naar mijn mening. Maar, je retorische vraag, “waarom zou je een zanger moeten kunnen nadoen als je er iets op aan te merken hebt”, vind ik wel goed gevonden van je. Verder, no hard feelings en veel luisterplezier gewenst.

Beste PimpleMace, ik was in de jaren tachtig tiener en metalliefhebber. Je kan al raden dat mijn voorkeur nog steeds naar die periode uitgaat. Veel nummers van de plaat van Hyksos vond ik destijds heel goed. Vooral het openingsnummer en The Kings. Maar voor mij is dit zo'n album dat de tand des tijds minder goed heeft doorstaan. Het potentieel is er duidelijk. Met een producer die het onderste uit de kan haalt had dit ook vandaag nog geweldig kunnen zijn. Nu vind ik het wat amateuristisch klinken en dit niet geheel op een charmante manier. Maar ik ga het album een van de komende dagen nog eens draaien. Misschien ben ik nu positiever.

Van de bands die je noemt vind ik alleen Dream Theater goed. En daar doe je weer zo'n straffe uitspraak over die kritiek nodig heeft. Hun debuut kwam trouwens nog uit in de jaren tachtig en de band zette de progressieve koers van bands als Fates Warning en Queenrÿche verder. Dat kan je afdoen als 'niks in de metal te zoeken' maar dan klamp je wat het genre betreft wel heel eng vast aan je eigen zeer beperkte voorkeur. Dat mag natuurlijk, maar in gesprek met de rest van de wereld van muziekliefhebbers komt het dan wat muziek-wereldvreemd over. Met alle respect, zonder hard feellings.

Vandaag deze ouwe kraker (letterlijk) nog eens op de draaitafel gelegd. Was alweer even geleden en nu viel het me goed mee. Eigenlijk gewoon beluisteren zoals je met een demo zou doen. En dan zijn al die tekortkomingen best charmant. Strut viel me deze keer extra op, omdat ik tijdens het beluisteren bedacht dat het een soort van proto funkmetal is.