Atreyu - The Curse (2004)
mijn stem
30 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Another Victory
-
Blood Children (1:14)
-
Bleeding Mascara (2:26)
-
Right Side of the Bed (3:42)
-
This Flesh a Tomb (3:59)
-
You Eclipsed Me (3:39)
-
The Crimson (4:02)
-
The Remembrance Ballad (4:27)
-
An Interlude (2:10)
-
Corsetting (2:10)
-
Demonology and Heartache (3:42)
-
My Sanity on the Funeral Pyre (3:41)
-
Nevada's Grace (3:48)
-
Five Vicodin Chased with a Shot of Clarity (4:26)
0
geplaatst: 21 augustus 2006, 22:34 uur
vet album, lkkre metal met af en toe wat punk elementjes erdoor en clean zang en geschreeuw netjes afgewisseld, ook het nodige solowerk en een super cover....die ik hier niet zie staan: You give love a bad name - bon jovi hebben ze heel vet gecovered...
4*
4*
0
Andries Jonniaux
geplaatst: 3 november 2006, 08:27 uur
zalig album.
Bij dit album heb je zin om mee te schreeuwen en dan voel je de intense pijn die deze zanger ook moet voelen. Geweldige teksten, en uitschieters als 'Bleeding Mascara', 'Demonology and Heartache' en 'Right Side Of The Bed'. Idd wel jammer dat You give love a bad name er niet opstaat.
Bij dit album heb je zin om mee te schreeuwen en dan voel je de intense pijn die deze zanger ook moet voelen. Geweldige teksten, en uitschieters als 'Bleeding Mascara', 'Demonology and Heartache' en 'Right Side Of The Bed'. Idd wel jammer dat You give love a bad name er niet opstaat.
0
lostprophet
geplaatst: 19 januari 2007, 20:55 uur
Wát een heerlijk album is dit! Ik ken ze nu pas twee dagen maar die twee dagen heb ik niks anders geluisterd dan de albums van deze heren.
Ik kan zeggen dat ik verslaafd ben.. En dat na twee dagen! Dat wil wel wat zeggen denk ik.
Daarom: 5*
Ik kan zeggen dat ik verslaafd ben.. En dat na twee dagen! Dat wil wel wat zeggen denk ik.
Daarom: 5*
0
geplaatst: 31 juli 2007, 14:40 uur
Zeker weten het beste van wat Atreyu tot nu toe heeft gemaakt. Het klinkt allemaal wat gelikter minder rauw dan voorganger Suicide Notes & Butterfly Kisses. Atreyu wil duidelijk meer mensen bereiken.
Het begint heel rustig met Blood Children maar daarna barst het helemaal los met Bleeding Mascara. Je vraagt je dan af hoe Atreyu in godsnaam een groter publiek wil bereiken. Daarna volgt dan eigenlijk al het antwoord: Right Side of the Bed. Deze (in de VS) kleine hit zit goed in elkaar en zal inderdaad meer mensen aanspreken. Hierna volgt This Flesh a Tomb, een nummer een beetje in de stijl van het vorige nummer. Nog wel snoeihard maar toch met een gevoelige zang en refrein. Er zit een soort gevoelig laagje op de nummers. Hetzelfde geld eigenlijk ook weer voor You Eclipsed me en The Crimson. Om het ballads te noemen gaat dan ook wel wat ver. The Remembrance Ballad is dan wat meer (zoals het zelf ook aangeeft) een ballad maar zeker niet mn favoriete nummer van de CD. Een beetje zeikerig refrein en dan die grunts erdoorheen; het klinkt allemaal net niet goed al zijn de melodie en gitaarsolo wel mooi.
Dan kunnen we even bijkomen met het mooie en rustige An Interlude. Lang duurt dit niet, want na iets meer dan 2 minuten volgt Corseting. Een kort en keihard nummer waar de gitaar weer iets meer ruimte krijgt. Iets wat ik nog weleens mis bij deze band. Voor de rest is het een vrij onopvallend nummer dat ik meestal wel skip.
Nr 10, Demonology of Heartache, volgt dan. Mooi nummer, lekker snel en geweldig refrein. Vooral na 2 minuten barst ie helemaal los. Zeker een van mn favorieten van de CD. My Sanity on the Funural Pyre is ook weer niet onaardig, maar zit iets minder pit in dan bij de meeste andere. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de laatste twee. De hoogtepunten zijn eigenlijk na nummer 10 wel weg.
Al met al een fijne CD met als hoogtepunten: Right Side of the Bed, Bleeding Mascara en Demonology and Heartache. 4*
* * * *
Het begint heel rustig met Blood Children maar daarna barst het helemaal los met Bleeding Mascara. Je vraagt je dan af hoe Atreyu in godsnaam een groter publiek wil bereiken. Daarna volgt dan eigenlijk al het antwoord: Right Side of the Bed. Deze (in de VS) kleine hit zit goed in elkaar en zal inderdaad meer mensen aanspreken. Hierna volgt This Flesh a Tomb, een nummer een beetje in de stijl van het vorige nummer. Nog wel snoeihard maar toch met een gevoelige zang en refrein. Er zit een soort gevoelig laagje op de nummers. Hetzelfde geld eigenlijk ook weer voor You Eclipsed me en The Crimson. Om het ballads te noemen gaat dan ook wel wat ver. The Remembrance Ballad is dan wat meer (zoals het zelf ook aangeeft) een ballad maar zeker niet mn favoriete nummer van de CD. Een beetje zeikerig refrein en dan die grunts erdoorheen; het klinkt allemaal net niet goed al zijn de melodie en gitaarsolo wel mooi.
Dan kunnen we even bijkomen met het mooie en rustige An Interlude. Lang duurt dit niet, want na iets meer dan 2 minuten volgt Corseting. Een kort en keihard nummer waar de gitaar weer iets meer ruimte krijgt. Iets wat ik nog weleens mis bij deze band. Voor de rest is het een vrij onopvallend nummer dat ik meestal wel skip.
Nr 10, Demonology of Heartache, volgt dan. Mooi nummer, lekker snel en geweldig refrein. Vooral na 2 minuten barst ie helemaal los. Zeker een van mn favorieten van de CD. My Sanity on the Funural Pyre is ook weer niet onaardig, maar zit iets minder pit in dan bij de meeste andere. Hetzelfde geldt eigenlijk voor de laatste twee. De hoogtepunten zijn eigenlijk na nummer 10 wel weg.
Al met al een fijne CD met als hoogtepunten: Right Side of the Bed, Bleeding Mascara en Demonology and Heartache. 4*
* * * *
0
geplaatst: 4 augustus 2008, 13:52 uur
Ik hou niet echt van Metalcore/Hardcore toestanden, maar deze CD weet ik best wel te smaken. Gewoon degelijke muziek.
3*
3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.