Aerosmith - Live! (1978)

Nog geen berichten??? De bad boys from Boston op hun cocaine- best. Geen snuifje meer over na afloop. Sick As A Dog op het podium, maar de boogie blijft fier overeind. Een dikke 4 sterren.

Redelijk leuke plaat. Ik heb hier echt het idee dat het nog om de muziek gaat. Gave mix ook.

De focus is later van de muziek verschoven of waar doel je op?

Sfeervolle live-plaat. De coke vliegt in het rond bij waanzinnige versies van "Sweet Emotion", "Toys In The Attic" en "Draw The Line". Ook gelukkig niet aan geklooid in de studio, zitten nog genoeg foutjes in. Geeft de plaat wel charme.

Heerlijk rammelend en rommelend live album, soms klinkt het alsof het in de kroeg is opgenomen, en tsja.... da''s pas rock 'n roll he

Deze heb ik vanmiddag samen met live classics complete beluisterd, en vond deze plaat een stuk oprechter overkomen en veel puurder klinken dan live classics complete.

Ook is de zangstem hier wat meer ongedwongen en meer puur op. Zodoende heb ik deze maar mee genomen. Heb hem vooral genomen voor de nummers van hun album Toys In The Attic af, daar had ik nog geen nummers van in huis, maar nu heb ik dus die titeltrack, Sweet Emotion en Walk This Way ook in huis. En natuurlijk Dream On van hun debuut album af. En weet ik ook gelijk hoe deze band live uit de verf komt. Ik had wel verwacht dat dit een goede live band zou zijn, maar dit genre leent zich daar ook erg goed voor natuurlijk. Dit live album valt mij niet tegen, het klinkt soms her en der wat rommelig, maar kan er goed mee door als live album. Een klassieker vind ik het niet, maar de moeite om hem eens te beluisteren zeer zeker.

Wel vreemd dat dit een live bootleg genoemd word, ik dacht dat bootlegs niet mochten op deze site.

Dat is inderdaad zo, dit is toch wel een lekker energiek live album. Doet mij vooral aan de Stones denken, maar dan nog een tikje ruwer en ruiger.

De productie, het geluid zeg maar klinkt voor een bootleg uit die tijd ook erg goed. Ik ben blij dat ik de jaren 70 Aerosmith heb leren kennen, vind ik stukken meer de moeite waard dan het gladde spul uit de jaren 80. Al hebben ze toen natuurlijk ook nog wel een paar sterke nummers gemaakt.

Liefhebbers van rechtoe/rechtaan rock zouden dit album eens moeten gaan beluisteren, vooral de mensen die alleen maar hun jaren 80 albums kennen.

Dit is daar echt een openbaring bij vind ik.

Het is een drugs album, elke song is uitgevoerd onder zware invloed. Dat hoor je, songs zijn veel sneller uitgevoerd dan op het studio album.

Desondanks een knaller. Rommelig soms ja, maar dat was Aerosmith in de jaren 70. Je wist nooit hoe het concert zou worden. Er staan geniale momenten op zoals Lord Of The Thighs en Draw The Line (hidden track). Hoogtepunt voor mij is Sight For Sore Eyes, een onbekend nummer uit 1977 maar wordt zo geniaal uitgevoerd. Vuile rock 'n roll..geweldig...!

Het is geen echte bootleg, het is een officiele uitgave, alleen getiteld "Live Bootleg!". Bedoeld om mensen het idee te geven dat ze een bootleg hebben gekocht van Aerosmith, met koffievlekken er op. Beetje zoals Live At Leeds 8 jaar eerder.

Geweldig live album heerlijk rouw en ongepolijst.
Heerlijke pure r&b,zo hoort een live plaat te klinken.

Goed live-album.

Je bent nog vergeten het recentie sterretje aan te vinken.

Dit is geen hoogstaand album, haalt nog wel een voldoende.

Afgrijselijke nummers vind ik:
Sight for sore Eyes
S.O.S. (too bad)

Ik vind ook dat Mama Kin en toys in the attic niet goed uit de verf komen.

"Live Bootleg" is precies wat je krijgt op dit album van Aerosmith. Ongepolijste liveopnamen van Aerosmith tijdens hun hoogtijdagen. Rauwe rock met een vleugje blues. Niet alle nummers vind ik even geslaagd, maar de band klinkt gedreven, rauw en vuig. De gespeelde liedjes hebben nog overduidelijk de wortels in de blues, en dat is toch hoe ik Aerosmith het liefste hoor. Dat de heren uitvoerig genoten hebben van de verboden middelen druipt af en toe een beetje door in het spel dat soms best slordig is, maar het spelplezier en de energie vergoeden veel. Rauwe maar lekker klinkende liveplaat van de bad boys uit Boston.

Voor mij de eerste kennismaking met Aerosmith tijdens mijn tienerjaren in de 70's. Nog steeds op vinyl. De band heeft mij als nooit echt te pakken gekregen. Deze live weergave is echter dik de moeite waard en gemaakt in tijd dat ze erg hot waren in de USA.

Zwaar opgefokte live registratie van Aerosmith in hun beste periode.
Het rammelt aan alle kanten, zit vol fouten maar swingt als een tiet. Rock n' Roll op z'n best!

Ruig live album van deze mannen uit Boston.

De sound klopt met de titel, het is een eerlijk ongepolijst live album. Verre van perfect, zoals een ‘bootleg’ hoort te zijn. Dat kan ik wel waarderen… als het ook een bootleg zou zijn geweest.

De set heeft een mooie drive en er wordt zelden gas terug genomen. Wel denk dat er meer in had gezeten qua productie, dan was het pas echt een knaller geweest.

3*

Het rauwe spreekt mij heel erg aan. Vuige rock waar de coke van af stuift. De foutjes die er in zitten maken het charmant en ongedwongen. Soms giert het gillend uit de bocht, maar maakt het ook echt. Op hun top waren ze hier en dat hoor je .Ook fijn dat men niet heeft gesleuteld achteraf , dat houdt de boel echt en oprecht. 4 en halve ster voor het jeugdsentiment en het oprechte plezier wat ik hier in het begin van mijn ontdekkingstocht in de muziek aan heb beleefd. Mijn vader had de lp destijds. Gepikt uit zijn kast en destijds stukgedraaid.