Steve Roach - A Deeper Silence (2008)

Bijna 74 minuten lang hetzelfde rustgevende thema alsof je heel langzaam heel diep inademt en in een lange haal al je adem langzaam uitblaast. Donkere bassen die lang na dreunen, dromerige, nevelige sfeer. Constant dezelfde languitgerekte melodielijn, af en toe denk ik, nu zal ie wel saai worden maar elke keer is het weer lekker en vallen mijn ogen een beetje meer dicht. Ik las laatst dat je deze plaat eigenlijk pas moest opzetten als je al bijna sliep of nog beter, pas aanzetten als je goed en wel slaapt. Dan zou de Deeper Silence zijn werk doen. Ik heb het gedaan en wat denk je.. .. nou?

.. niks van gemerkt! Dus het werkt. Dit is een album dat ik opzet als ik heel moe ben, en dan is ie zoo lekker, dat kan ik dan heerlijk verdragen.

Moeilijk te beoordelen maar Ad Visser heeft ook eens een plaat gemaakt waarbij hij het advies gaf erbij te gaan maffen. Daarmee vergeleken is deze plaat mij 4,5* waard.

Oh.. de plaat is net afgelopen, 74 minuten ongeveer het heerlijke zelfde en ik vind het jammer.

Roach heeft veel van deze longform albums gemaakt die je heerlijk aan kunt om bij in slaap te vallen. The Dreamtime Return is een klassieker en ook de Dream Circle. Wat ook prettig is en erg lekker wakker worden is om het album op repeat te zetten en de hele nacht door te laten spelen. Ik word vaak toch al voor de wekker wakker en het is dan heerlijk wakker worden soms.

Oh ja, en dan is er nog een album Somnium van Robert Rich dat feitelijk alleen op dvd te horen is zoals het hoort: 1 lang stuk van ik meen 8 uur lang

Dank je voor de titels, ga ik zeker nazoeken. Ik heb de laatste tijd nogal veel gekocht, eerst mag mijn budget weer aansterken.

Btw, zou Steve daar een plaat voor hebben, die budgetten aansterkt, en die je op repeat kunt zetten?

Het meeste van het repertoire van Steve Roach vind ik de ultieme ambient music. Robert Rich, Ad Visser en een aantal anderen (wiens namen me éven niet te binnen schieten) staan m.i. op dezelfde hoogte. Lome, lange drone-composities; rustgevend en slaapverwekkend. Er zou een radiozender moeten bestaan die deze muziek tussen 22:00 en 02:00 draait.

Pas twaalf minuten gehoord, maar het is me nu al duidelijk, dit is het soort ambientplaat waar ik al een tijdje naar op zoek was. Dit mag oneindig doorgaan, en als dat niet kan, dan toch de volle lengte van de cd, zo hoort het. Heel fraai. 4,5* om te beginnen.

Mijn absolute nr 1 van 2008, probeer al sinds het einde van dat jaar dit werkje onder woorden te brengen.

Inmiddels betrap ik mijzelf erop dat ik deze plaat al 47 keer gehoord heb, volgens last fm account.

5+

Overigens is Quiet Music 3 van Roach uit '86 ook subliem, korter maar ook een heerlijke wegdromer.

De Immersion serie van Steve Roach mag ook wel genoemd worden in het longform-ambient kader. Bij deze dus

Wauw, erg mooi in de diepte. Nog wel mooier dan Immersion 4 kan ik al wel stellen, die ik al heel erg aangenaam vond.