Amadou en Mariam het blinde duo heeft elkaar leren kennen op een blindeninstituut in Mali. Amadou een begenadigd gitarist en singer-songwriter en Mariam met een mooie stem. Ze worden verliefd en zowel muzikaal als privé zijn ze een stel. In Mali wordt hun muziek op cassettes uitgegeven. Dat is in het begin nog zeer eenvoudig, gitaar en één of twee stemmen. De repeterende desert blues gitaar met daarover heen de zang. Prachtige muziek, later uitgegeven op een 5 cd box (integrale des années Malinees). Daarna gingen ze naar Frankrijk en daar werden drie albums gemaakt voordat Manu Chao dit muzikale duo ontdekte. Dit is de eerste plaat (zo ver ik weet) die in Frankrijk werd gemaakt. En wat is dit goed. Enkel voor het eerste nummer moet je het album al kopen. "Je pense a toi' gaat door merg en been. Een simpele liefdesverklaring, maar wat mooi uitgevoerd. Zeker de viool zorgt voor een zeer gevoelige snaar. Op de rest van de plaat krijgen we een mix van desert-blues, rock , folk, soul en funk te horen. Alle nummers zijn eigen composities en zijn afwisselend. Tekstueel : nummers die over privé zaken gaan, geloof, maar ook maatschappij kritische nummers passeren de revu. Teksten in het Malinees (?) en Frans.
Het is een fris album, niet altijd even vrolijk, maar wel heel eerlijk. Manu Chao heeft juist bij "Dimanche a Bakamo' er iets frivools en feestelijk door heen geweven, dat op deze plaat al wel hoorbaar is, maar nog wat op de vlakte. Toch denk ik dat je hier wel het oorspronkelijke geluid van Amadou & Mariam te horen krijgt. Amadou heeft het zelf geproduceerd, samen met Antoine Moreau en daardoor is er 100 % Amadou & Mariam te horen. Natuurlijk ook hier wat muzikale uitstapjes, viool, trompetten, fluit , achtergrondzangeressen, maar de basis is de ronkende, psychedelische gitaar van Amadou en de zang van het duo. Een bijzonder mooi album van dit duo. En pas op, als je het eerste nummer beluistert ben je verkocht. En je krijgt waar voor je geld, 70 minuten muziek.