Dalbello - Whore (1995)

Bijzonder felle, agressieve plaat van Dalbello. Als je Alanis Morrisette's Jagged Little Pill leuk vind: deze is nóg beter.

En daar is geen speld tussen te krijgen!

Whore is bovendien een veel eigenzinniger album en in alle opzichten te prefereren, wat mij betreft.

Is dit dezelfde Dalbello die in de jaren 80 een hitje scoorde met Let's Tango? Is ze wel heel erg veranderd qua stijl dan.

Ja, diezelfde (Lisa) Dalbello. En nog wel herkenbaar, hoor. Ik vind de vergelijking met Alanis ook niet zo'n gelukkige. Het felle en agressieve dat Marty al noemt, is nog min of meer hetzelfde als in Let's Tango.

Deze plaat is wel een aantal stappen voorwaarts. Wat betreft diversiteit, songs en zeker wat betreft productie.

Lisa lijkt wel een beetje boos op deze cd... De nummers zijn wel wat minder gevarieerd dan op de voorgangers van een kleine tien jaar eerder.

Ben toch benieuwd wat er van haar geworden is. Deze plaat wekt de indruk dat er nog veel meer kon komen, maar naar mijn weten stopte het juist.
Eigenlijk een plaat met een behoorlijk uniek geluid. Ik kan de vergelijking met Alanis wel volgen, die heeft ook iets 'bozigs', alleen heb je daarvan niet de minste neiging echt 'bang' te worden. De plaat had ook net zo goed 'bitch' kunnen heten. Dalbello klinkt hier méér als een katje, dat je niet zonder handschoenen moet aanpakken. Tekstueel gaat het ook wel wat verder dan de meeste zangeressen uit de jaren negentig. Had meer aandacht verdiend, kortom.

De rock-kant van deze getalenteerde vrouw. Is ook gelijk haar zwanenzang. Jammer.

Tja, ik vind dat pseudo-grungejasje helemaal niet zo passen bij de adembenemende kwaliteiten van Dalbello. Fel en direct dat is Whore inderdaad. Net zoals duizendenéén andere albums van de rockorkestjes uit die tijd. Als Lisa niet zo'n geweldig verslavende stem had, zou ik het veel minder luisteren.