Remembrance - Silencing the Moments (2008)

Het is eigenlijk de eerste keer dat ik kennis maak met wat 'Funeral Doom' wordt genoemd. Hoewel het dus voor mij best wel 'nieuw' klinkt is de muziek op dit schijfje niet echt origineel te noemen. Ontzettend trage nummers, erg zware grunt afgewisseld met vrouwenstem.

Maar deze blijkt wel een goeie in het genre te zijn. Niet echt iets voor op een blije zomerse dag, maar deze tijd van het jaar heeft het wel wat. Al moet het mij ook niet te lang duren, want dan wordt het toch een beetje deprimerend.

Zo, staat hier naast mijn ene stem tenminste ook al ene reactie. Die verdient Remembrance met Silencing the Moments zeker.

Het mes snijd hier aan twee kanten bij dit plaatje, en helaas zijn niet beide kanten positief. De muziek is bij vlagen erg mooi en gevoelig. Dromerig, nog een betere omschrijving eigenlijk. Vooral als de zangeres aan het zingen is is het echt heel mooi en liefelijk. Dan is het muziek die je wilt omarmen en knuffelen. Veerlemuziek dus ( ).

Het contrast met de metal en grunts is groot, maar niet echt goed uitgewerkt. De grunt vind ik maar matig passend, hoewel hij wel laag zit verdrinkt hij een beetje in zijn eigen grunt, waardoor het niet echt indrukwekkend overkomt. Verder had de productie van de gitaren af en toe wat killer gemogen, om het contrast met de liefelijkheid wat op te groten en wat indrukwekkender of/en intenser over te komen.

Evenals Kronos geef ik een 3,5*. Potentie hebben ze zeker, maar het wil er nog niet helemaal uitkomen.