Alex Roeka - Beet van Liefde (2008)

Ik had niet verwacht dat Alex Roeka zijn vijfde album, 'Hadeskade', nog kon overtreffen, maar de verliefdheid die bezit van hem heeft genomen, doet hem zijn beste werk eenvoudig evenaren, en wellicht zelfs overklassen. De Edison-award die hij met 'Beet van Liefde' heeft gewonnen, is dan ook volkomen gerechtvaardigd.

5*

Ik heb altijd een vooringenomenheid gehad aangaande nederlandse muziek (afgezien van watte losse nummers her en der). Dit album heeft dat muurtje afgebroken. Neemt niet weg dat ik in mijn 500+ albums nog steeds erg weinig nederlandstaligs heb, maar toch!

Dit beet van de liefde wil mij maar niet echt bijten, zijn teksten doen dat daarentegen wel. Live is het ook een aangename gast om te zien, maar zijn stem tot het einde toe door aanhoren is niet geheel voor mij bestemd.

Als ik naar We Vreten Deze Liefde Helemaal Op dan is het net alsof ik een Nederlandstalige versie van Calexico hoor. Zijn dit allemaal originele nummers of vertalingen / covers?

Discogs benoemd het Pop en hier bij MuMe bij Blues ingedeeld maar vind beiden niet goed passen, niet bij de eerste 3 nummers.

Ik vind dit meer iets om te lezen dan te luisteren, zijn stem staat me enigszins tegen. Beetje viezig en eentonig ofzo, niet heel prettig. Wel prachtige teksten en af en toe muzikaal genietbaar. Hoef deze plaat de eerste jaren niet nog een keer te horen. Krappe voldoende.

Zijn stem en dictie is juist wat mij ontzettend aanspreekt; gruizig, groezelig; als een verlaten industrieterrein in Wallonië. Maar je hoeft geen groot inlevingsvermogen te hebben (ik barst daar overigens wel van) om te realiseren dat Alex niet ieders kopje thee kan zijn. Authentieker en pretentielozer krijg je een artiest niet.
Ontzettend gewaardeerd door een (te) klein publiek.

1 december komt er een verzamelalbum getiteld Nachtcafé uit, dubbel lp/cd.