Rachael Yamagata - Elephants...Teeth Sinking into Heart (2008)

Duet is samen met Ray LaMontagne voor de mensen die het nog niet direct hoorde

Erg lekker cd helemaal voor dit tijdstip!

Prachtige plaat, maar mij spreekt toch vooral de rustige cd het meeste aan (het zijn er dus 2, een rustige en een "rock"cd)
Jammer dat ze nog zo onbekend is in Nederland, daar zal ook deze cd niet veel aan veranderen denk ik, hoewel hij weer bij een major uitkomt in NL . Vooral Sunday Afternoon vind ik erg mooi.

Nu toch ook maar eens commentaar op deze dubbelaar geven.
Ik had eigenlijk nog nooit van haar gehoord, maar hoorde dat er een duet met Ray Lamontagne op zou staan. Dus besloot ik ook met de rest kennis te gaan maken. En geheel zonder spijt.
Vooral de cd "Elephants" is erg mooi, met als gigantische uitblinker "Sunday Afternoon". Wow....
Maar ook het rock gedeelte (de 2e cd) is erg goed om aan te horen. Meteen ook haar eerste cd beluisterd en ook die is de moeite waard. Naarmate je ale cd's meer luisterd, groeien ze nog steeds.

De ontdekking van het jaar, inderdaad een groeiplaat. Deze gaat hoog scoren in mijn jaarlijstje. Doet me trouwens denken aan de soundtrack van Factotum. Beetje dezelfde sfeer en stem. Alleen als ze er 1 cd van had gemaakt en Horizon en Faster er niet op had gezet was het een meesterwerk geweest.

Hier toch maar even achteraan gaan. Happenstance was iig een geslaagde plaat

Verbluffend goed, ik word er stil van...

Schijf 1 is erg mooi (maar loopt het gevaar soms wat weinig opmerkelijk te zijn; desalniettemin kun je tegen een dijk van een track als de opener echt niet op), schijf 2 is erg vervelend. Toch jammer dat zo'n half EP'tje aan extra materiaal van niveau niks afbreuk moet doen aan wat in potentie een geweldige plaat zou kunnen zijn. Voor schijf 1 alleen had ik graag een 4* uitgedeeld; simpelweg dus zeer prettig, en zelfs iets als What If I Leave - dat ik aanvankelijk nog vlug had bestempeld als, tja, saai - weet toch wel een juist plek te raken. Zelfs zo'n al te opzichtig en plichtmatig woest-lief einde van Sunday Afternoon (toch?) vergeef ik deze dame dan wel. Schijf 2 verdient echter stukken minder en weet met zijn doorsnee mid-tempo rockertjes totaal geen indruk te maken. Vind Yamagata's stem daarop ook véél minder uit de verf komen; liever dan het fluisterwerk als op schijf 1. Schijf 2 verdient feitelijk voor mij niet meer dan een 2*, of 1,5* zelfs, maar om er een gemiddelde uit te rekenen (3* dus) vind ik iets teveel van het goede, en dat doet toch tevéél afbreuk aan de prettige indruk die schijf 1 bij mij achter weet te laten. 3,5* dus.

Nadat eerst kant 1 mijn favoriet was, is dat nu kant 2. Maar over een tijdje is dat misschien weer kant 1. Psychologisch houden kant 1 en kant 2 elkaar perfect in evenwicht. Introvert versus extravert, er is een tijd om te mijmeren en een tijd om uit je bol te gaan. Beide kanten hebben veel sterke songs en maar enkele iets mindere.

Ik wist eigenlijk niet dat dit album een dubbelaar was, aangezien ik het op de bekende manier heb binnengehaald.

De eerste tien nummers vormen dus blijkbaar de eerste cd. Die overigens erg relaxed is om te luisteren en kabbelt lekker weg.

De laatste vijf nummers vormen de tweede cd en deze vind ik eigenlijk minder om te horen. Een enorme stijlbreuk eigenlijk en de nummers zij vrij middelmatig.

3, 5 Sterren, alleen jammer van die tweede cd.

Prachtig album, de opener zet al gelijk de toon met Rachael's breekbare zang en die mooie piano. Echt een heel mooi nummer. De rest mag er echter ook zijn. Deze plaat ga ik maar eens bestellen.

Yes! nieuw album komt in de herfst uit, je kan alvast wat nummers luisteren
Redirect - google.nl

En hij is al te pindakzen"haar nieuwe album " Chesapeake". voeg m wel toe(dat niemand daar aan denkt is me een raadsel)

Bij toeval struikelde ik over dit album op zoek naar songs met een dier in de titel. En verdomd, het moet gezegd, ik vind dit erg goed. Zeer sfeervol neergezette liedjes die me ondanks de verstilling wel meteen pakken. Ik ga hier maar snel eens wat meer van luisteren.

Paar mooie dingen, maar ook hoop middelmaat of zelfs troep met Sidedish Friend als dieptepunt. Aan mij niet besteed dit.