Esoteric: Athos - the Holy Hill (1996)

Athos – The Holy Hill is een release binnen het omvangrijke oeuvre van Esovision, een onderdeel van Arcadia, een enorme muziekbibliotheek. Deze muziek wordt o.a. gebruikt door Reclame Bureaus en de Media Industrie en is daar dan ook specifiek voor gemaakt.

Buiten dat feit om is de muziek over het algemeen ook gewoon bedoeld voor privé-doeleinden en daarom dan ook gewoon verkrijgbaar op CD.

De esoterische muziek-CD’s zoals ze via het sublabel Esovision zijn uitgebracht, vielen me jaren geleden op in de bakken op de New Age-afdeling in een grote CD-zaak in Utrecht (het al lang niet meer bestaande Ear & Eye). De prachtige albumhoezen en de veelal mysterieuze thema’s die per CD verschillen, deden me besluiten om me eens in deze muziek te verdiepen. En wat bleek: een kolossale, muzikale wereld ging voor mij open. Muziek grotendeels uitgevoerd op keyboards en synthesizers. Ontzettend obscuur en onbekend, maar het mooie is dat de meeste muziek van deze albums (en dat zijn er nogal wat), erg goed is en van hoge kwaliteit. De ene release is zeker beter dan de ander, maar dat neemt niet weg dat er voor ieder wel wat te vinden is. Als je tenminste van intrigerende, mooie, instrumentale en grotendeels elektronische muziek houdt.

Walt Haymer is één van de vele componisten die voor Esovision muziek heeft gemaakt en deze Athos – The Holy Hill is één van zijn releases. Zijn stijl is een vorm van elektronische muziek die zowel bombastisch, zweverig als heel melodieus aandoet. Meestal bestaan zijn composities uit vaak vreemde, aparte intro-stukken. Veelal ontvouwen deze stukken zich uiteindelijk tot prachtige thema’s die meestal vrij groots en bombastisch klinken.

Opener “Dawn at the Holy Hill” is wat dat betreft een typisch voorbeeld van hoe de muziek van Walt Haymer in elkaar steekt: het begint zeer plechtig en majestueus, maar tegelijkertijd erg zweverig en bij vlagen abstract en ontvouwt zich pas later als bel- en gongklanken samengaan met een prachtig kabbelende en ritmische begeleiding en uiteindelijk een machtig hoofdthema laat horen. Een zeer mooi nummer waarin grootsheid en bombasme samengaan met serene harmonieën. Duidelijk een compositie trouwens waarin Vangelis heel erg in doorklinkt.

Andere opvallende nummers zijn o.a. “Bread and Wine” waarin kabbelende orgelklanken een duel met elkaar lijken aan te gaan. Later gaan deze samen met andere melodieën waardoor er een prachtig klankenpallet aan thema’s ontstaan.

De rest van de nummers doen er niet per se voor onder en laten een mooi scala aan klanktapijten horen in combinatie met mooie thema’s wat dit album toch de moeite waard maakt. ‘

Athos – The Holy Hill is niet de beste CD van Walt Haymer (die vlieger gaat op voor Mantra), maar is zeker de moeite waard om zo nu en dan eens op te zetten en maakt dit tot een alleraardigst album die in de gulden middenmoot te plaatsen valt.

Vandaar dan ook een 3,5.