Ozric Tentacles - The Hidden Step (2000)

4 sterren, te gekke sfeer op dit album, en één van m'n eerste platen van de Ozrics.

Sterk album van de Ozrics. Pixel Dream nog steeds een van mijn favorite tracks. Echt gewoon 50 minuten genieten.

Een van de betere (latere) platen van deze band.

Nummer een zet gelijk de sfeer.

Dromerige, zweverige maar stevige spacerock met gitaarsolo's en sequencers.

Ik ben al jaren grote fan van de Ozric maar dit is gewoon een solo plaat van Ed Wynne , de oerbezetting bestond al een paar jaar niet meer.
Vanaf 1997 mist het Ozrics geluid erg veel sfeer door gebruik van kille drumcomputers en gladde synths.
Live valt de band ook erg tegen de laatste jaren.

Daar heb je gelijk in.
Vnl de fluiten missen op de latere platen.

Maar deze bewuste plaat heeft toch meer percussie/drums dan andere 'latere' platen.
Ik vind een 2,5 net weer iets te laag (en een 5 te hoog).

Coherente en stevige spacerock plaat... Het psychedelische is nog steeds aanwezig, maar het is toch vnl veel synths, strakke ritmes en flitsende gitaarsolo's wat hier voorbij komt...

Pixel is de naam van de kat van Ed Wynne, en die siert de hoes...

Personeel op deze plaat is: Ed Wynne, Seaweed, Jon Egan, Zia Geelani en Rad (wat mij betreft toch één van de beste bezettingen van deze band)

De laatste plaat van Ozrics als kwintet. Na deze plaat gaan powerdrummer Rad en toestenist Seaweed hun eigen weg (eerst met Moksha, en daarna met Dream Machine).

Verder is deze plaat een heerlijke en goede opvolger van Waterfall Cities en ook helemaal in lijn met die plaat. Omdat de coherentie van de band hierna een beetje weg is, volgen een aantal wat wisselvallige platen.

Maar platen als Curious Corn, Waterfall Cities en Hidden Step blijven ook voor mij favorieten van deze fantastische en ongeëvenaarde band.