Rhys Chatham - Guitar Trio Is My Life! (2008)

Onbekend maakt misschien onbemind, maar in het geval van dit album is dat toch wel zeer onterecht. Des te meer omdat het hier gaat om een van de beste platen van de afgelopen tien jaar. Als u op deze pagina bent beland, kan ik ervan uitgaan dat u bekend bent met het werk van Glenn Branca, Rhys Chatham zelf of andere leden van de no wave-scene.

De opzet van de muziek is simpel: één drummer en drie gitaristen. Het draait om de dynamiek van de drummer en van de gitaristen, die ieder niet meer dan één snaar repititief aanslaan. Maar aangezien er in het stuk niet gespecificeerd staat hoe lang de noten moeten worden aangeslagen, voor hoe lang etc. zorgt dit voor een geheel van noise met toch een goede beat erachter. Het is vergelijkbaar met de visie van Glenn Branca: door allemaal gitaristen hetzelfde te laten spelen ontstaat noise, omdat elke gitaar anders is, elke speler anders is en elke versterker anders is. Zodoende is iedere toon ook anders en ontstaan er lagen gitaargeluid die doen denken aan harde ambient.

Tot zover de beschrijving van de muziek. De plaat bevat meerdere live-uitvoeringen van hetzelfde stuk, waarbij, zoals u ziet, de titel aangeeft in welke plaats het nummer is opgenomen. Overigens: om u over de streep te trekken spelen diverse bekende gitaristen mee (leden van Sonic Youth, Tortoise). Dit maakt het natuurlijk interessant maar voor de leek is niet te horen wie welke gitaar bespeelt. Dit staat ook niet gespecificeerd.

De plaat zorgt voor een bijzondere luisterervaring die apelleert aan onderliggende lagen van uw bewustzijn (net als bij normale ambient). Het bijzondere is dat de muziek hier een rocklaag heeft gekregen en dus voor mensen die normale ambient maar "saai" vinden heel interessant is.

Een must voor liefhebbers van noise, ambient en minimal music!