Lawn - Backspace (2003)

Goeie plaat van een goeie band uit Groningen, met name de eerste paar nummers mogen er zijn.

Een prima album uit mijn studententijd. Een tijdje Lawn gevolgd met mooie concertjes en herinneringen. Onder andere natuurlijk de Vera, maar ook ergens in Maastricht. Een eind rijden voor de Groningers.
Ja de zang is wat iel, maar ze doen het wel. Het past goed bij de muziek.

Altijd goede herinneringen als ik Lawn luister. Ook mooi dat ik opmerkte dat Winter te traag was: "We wilden hem eigenlijk nog langzamer, maar dit is al lastig genoeg". Uiteindelijk past dit eigenlijk erg goed.

Het album "Backspace" van de Nederlandse band Lawn uitgebracht in 2003, biedt een rijke muzikale ervaring die zowel diepgaand als verrassend is. Met een mix van gruizige gitaren, ingetogen melodieën en krachtige crescendos, biedt dit album een boeiende luisterervaring van begin tot eind. Elk nummer op dit album draagt bij aan een dynamisch geheel dat de luisteraar meeneemt op een muzikale reis vol contrasten en emoties.

Tide opent het album op meesterlijke wijze. De gruizige textuur van de gitaren en de solide ritmesectie creëren een meeslepende sfeer. Het nummer zet de toon voor wat komen gaat, en zorgt ervoor dat je meteen betrokken raakt bij de klanken die Lawn heeft gecreëerd.

Fix is een pareltje dankzij de prachtige zang van Anneke van Giersbergen. Haar stem vormt een perfect duo met de leidende zang, wat resulteert in een melodie die zowel fragiel als krachtig aanvoelt. De harmonie tussen de stemmen en de instrumentatie is bijzonder verfijnd, wat het nummer een extra laag van diepgang geeft.

Winter brengt een meer down-tempo en meeslepende sfeer met zich mee. De ingetogen aanpak wordt bekroond met een prachtige gitaarsolo die de melancholie van het nummer benadrukt. De sfeer is betoverend en weet de luisteraar volledig mee te voeren.

Silverscreen valt wellicht wat minder op in vergelijking met de rest van het album. Hoewel het nummer technisch goed in elkaar zit, ontbreekt het aan de pakkende elementen die de andere nummers zo memorabel maken. Toch draagt het bij aan de algehele diversiteit van het album.

Mercury biedt een subtiele, ingetogen melodie die perfect past in de rustiger momenten van het album. Het nummer geeft de luisteraar de ruimte om even op adem te komen, terwijl het toch een zekere intensiteit behoudt die kenmerkend is voor Lawn.

Backspace is een adembenemende track die begint met een ingetogen sfeer en uitmondt in een krachtig, volumineus einde. De overgang van fragiel naar bombastisch is naadloos en indrukwekkend, en het nummer fungeert als een van de hoogtepunten van het album.

Frontseat is stevig en gruizig, met een rauwe rand die het nummer een authentiek en opwindend karakter geeft. De energie spat ervan af, en het nummer weet je vanaf de eerste noot vast te grijpen en niet meer los te laten.

Polaroid valt op door het mooie strijkje dat halverwege aanhaakt en de pakkende melodie. De toevoeging van strijkers creëert een subtiele klank die het nummer een unieke flair geeft. Dit is een van die nummers die je bijblijven en die je steeds opnieuw wilt beluisteren.

Neon begint veelbelovend, maar de lange stilte tussendoor zorgt ervoor dat het nummer zijn momentum verliest. Hoewel het begin indruk maakt, ontbreekt het aan consistentie, waardoor het uiteindelijk niet echt tot zijn recht komt.

Al met al is "Backspace" een album dat de luisteraar trakteert op een gevarieerde en meeslepende muzikale reis. De combinatie van gruizige gitaren, prachtige zang en zorgvuldig opgebouwde melodieën maken het een ware traktatie voor de oren. Lawn heeft met dit album een indrukwekkend werk afgeleverd dat zeker de moeite waard is om keer op keer te beluisteren.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl