Major Harris - Jealousy (1976)

Ten opzichte van zijn debuut is dit een vooruitgang. Net als My way is ook Jealousy een Philly soul georiënteerd album, maar het wordt –wederom- nergens echt leuk, al zijn de nummers inhoudelijk wat sterker en beter dan op z’n vorige plaat. Er staat één geweldig nummer op dit album en dat is Ruby Lee; heerlijk disco/soulnummer dat als enige nummer ook erg prettig in het gehoor ligt en waarvan de tekst catchy genoeg is om dagen in je hoofd te blijven. De acht-minuut durende titeltrack klinkt wel oké, beetje lang uitgesponnen, maar de jazzy sfeer in combinatie met soul uit Philadelphia gaat goed samen. Het uptempo Walkin’ in the footsteps en het relaxte Tynisa (goddess of love) zijn tot op zekere hoogte ook best genietbaar, maar de rest stelt nogal teleur. Zijn repertoire is nog steeds aan de ietwat saaie kant, toch weet de instrumentatie (die behoorlijk goed is) dit album een voldoende te bezorgen.