Tangerine Dream - Autumn in Hiroshima (2008)

Dit is het derde deel uit een serie over de atoombom die op een Japanse stad is gevallen. Dit keer wordt er muzikaal gekeken hoe de situatie was in de stad Hiroshima. Deze stad werd op 6 augustus 1945 getroffen door een uraniumbom met de naan Little Boy. Al snel naar het bombardement koste dit aan 78.000 mensen het leven. De bom werd "gedropt" vanuit de bommenwerper Enola Gay.

Het album Autumn in Hiroshima opent erg stemmig, zeg maar gerust ingetogen. Langzaam wordt het beeld wijdser en zijn er toontjes te horen die aan communicatie doen denken. Tot aan het einde van de eerste track wordt er naar iets spannends toegewerkt. Wat later hoor ik een straaljager en de stad Hiroshima is getroffen door een uraniumbom. Het gat wat deze achterlaat is groot en dit wordt treffend in muziek verbeeld. Op sommige plaatsen is zang te horen die het voorafgaande beeld goed versterken.

Het verdere verloop van het album is stemmig te noemen, waarin een desolate ondertoon in zit verweven. Door dit alles zeker geen cd die je opzet om vrolijk van te worden, maar die mij althans doet beseffen wat een verschrikkelijk ding zo'n atoombom eigenlijk is. Een maatschappij die ontwricht wordt met daarbij achterlatend een sfeer die aan grijs of zwart doet denken.

Dit album maakte Edgar Froese niet alleen zoals op de eerdere delen uit deze serie. Op dit album wordt hij bijgestaan door Barbara Kindermann, Iris Camaa, Linda Spa, Bernhard Beibl en Thorsten Quaesching. Bij de productie van dit bijzondere album werd Froese ondersteunt door Christian Gstettner, geen onbekende van de band.

Het derde en wederom zeer fraaie deel van de 'Five Atomic Seasons' van TD. Doet mij muzikaal denken aan de wat rustigere platen van TD (zoals Seven letters from Tibet). Het zit allemaal weer heel degelijk in elkaar en met name het begin en het einde van de cd is weergaloos te noemen. Prachtige spanningsboog.
Niet voor niets begon TD hun onlangs gehouden concerten in Londen, Edinburgh en Los Angeles met 'Trauma'.
Op naar deel 4!

Inderdaad, laat deel 4 maar snel komen. Tot nu heb ik erg genoten van wat al uitgebracht is. Het is nu al een behoorlijke serie van cd's die goed in elkaar zitten.

Wat mij betreft (en dat terwijl ik "Springtime in Nagasaki" nog niet eens gehoord heb), tot nu toe het beste deel uit deze serie. Fris en inspirerend, zoals ik Tangerine Dream graag hoor: zo klinkt dit album en wederom verbaasd het me weer, dat het dus toch allemaal gewoon nog kan. Het meesterlijke brein van Edgar Froese zit wat dat betreft (en dat op z'n oude dag), nog vol goede muzikale ideeën, waar dit wapenfeit een uitstekend voorbeeld van is. Hoogtepunt is zonder twijfel het geniale "Trauma", één van de meest verrassende TD-composities die ik in tijden gehoord heb. De manier hoe het nummer opent en uiteindelijk steeds heftiger en naargeestiger van toonzetting wordt, is briljant. Daarna wordt het album een stuk ingetogener en zoals Wowter al vermelde, lijken bepaalde stukken inderdaad wat op die van het album The Seven Letters from Tibet, echter blijft het materiaal hier bij mij veel meer hangen. Het grijpt me veel meer naar de strot. Af en toe zitten er prachtige en emotioneel getinte nummers op, die het album zeker naar een hoger niveau tillen. Vooral de combinatie van onderhuidse spanning en ingetogenheid, is op een prachtige manier verweven op dit album. Naarmate het album vordert, wordt het album weer wat heftiger van toon, met als één van de hoogtepunten, het opzwepende "Insight" (geweldige gitaarsolo).
Zolang TD met de regelmaat van de klok dit soort albums blijven uitbrengen, hoor je mij niet klagen, (behalve m'n portemonnee misschien ). Een 4,5.