Recoil - Unsound Methods (1997)

Voor Massive Attack fans het uitchecken zondermeer waard

Dit moet snel op de lijst van cd's die meer aandacht verdienen.

Vind het niet echt een interessant album, weinig spectaculairs. Veel van de nummers lijken nogal op elkaar en die stem klinkt de eerste twee nummers goed, maar daarna begin ik me eraan te ergeren. Ook nummer 6 is nog wel lekker, zo naar het einde toe als het zich wat heeft opgebouwd. Maar over het algemeen weet het niet echt te boeien, ik geef het 2*

Waarde Scientist, mag ik het even danig oneens met je zijn? Persoonlijk vind ik dit een muzikaal/geluidstechnisch wondertje; de manier waarop hij eigenlijk geen nummers, maar kleine kortfilmpjes maakt, waarop hij kalm maar zeker sfeer opbouwt, waarmee hij de achtergrond opvult met allerlei geluidseffectjes die je misschien niet direct opmerkt, maar die zeker wel mee de sfeer bepalen. Neem nu nummers als "Stalker" of "Control Freak", die met een chirurgische precisie zijn opgebouwd, stap per stap; die je meevoeren vanaf de eerste seconde tot aan die onwaarschijnlijk spannende climax. Misschien moet je deze CD meer beschouwen als vertellingen, eerder dan als muzikale nummers. En je moet het vooral lekker luid en op een goede installatie of koptelefoon horen, zodat je echt alle fijne kleine details kan opnemen.

Dit is zo'n typische CD waar je wat tijd voor moet nemen om het te leren appreciëren, zo'n werk dat je eerst wat moet leren kennen vooraleer je echt beseft hoe geniaal het eigenlijk wel niet is. De perfectionistische instelling waarmee Wilder tewerk is gegaan druipt er van af, waardoor het misschien nogal ontoegankelijk kan worden ( raar maar waar ). Moest dit op de radio gedraaid worden, dan zou niemand er op letten, omdat het gewoon niet tot z'n recht kan komen op die manier. Nogmaals: beschouw dit misschien eerder als een film. Je wil toch ook niet dat iedereen zit te praten terwijl je van een film probeert te genieten? Dus: doe je gordijnen toe, haal je telefoon van de hoorn, doe je ogen toe, en draai die volumeknop open, en geef hem nog een kans voor je hem op de vuilnisbelt smijt...

Ondanks al z'n genialiteit toch geen 5*, omdat de 2 laatste nummer ( en dan vooral het laatste ) moeten onderdoen voor het niveau van wat ervoor komt... Conclusie: een zeer dik verdiende 4,5*. Had ie dat laatste nummer nu van de CD gehaald, dan had ik hem waarschijnlijk wel 5* gegeven, maar dit nummer slaagt er telkens weer in om me uit die roes te halen waar de vorige nummers me ingedompeld hebben.

Laat ik deze stem maar eens verwijderen... nu 2,5 jaar later, ik heb geen idee meer hoe de plaat klinkt en mijn smaak is ook totaal anders dan toen... komt misschien ooit in de herkansingsronde

Helaas voor Recoil fans al heel wat minder.

Vergeleken met het braaksel 'Subhuman' is dit echter een meesterwerk en vind ik met name 'Shunt', 'Stalker' en 'Incubus' wel goed, maar de rest van de nummers stukken minder.

Nadat hij op 1 juni 1995 definitief uit Depeche Mode gestapt was, kon Wilder zich voor de volle 100% gaan concentreren op zijn Recoil project.
Dit album is maar weinig vergelijkbaar met z'n voorgangers, en méér Illbient gericht.
Toen "Unsound Methods" destijds uitkwam wist ik niet goed wat ik ervan moest denken, want het was toch wel even wennen aan dit genre van muziek voor mij.
Meerdere luisterbeurten waren wel nodig, maar eens het in je hoofd zit, laat het je niet meer los.
De gastartiesten zijn o.a. Douglas McCarthy, Hepzibah Sessa, Hildia Campbell, Maggie Estep en Siobhan Lynch.

Dit wilde ik net gaan typen maar dat bleek jij ruim dertien jaar geleden al te hebben gedaan