Groep Wannes Van de Velde - Tussen de Lichten (1986)
mijn stem
3 stemmen
België
Folk
Label: Philips
-
Den Herder met één Schaap (1:57)
-
In Dien Tijd (2:53)
-
Ik Sta met Mijn Rug Naar 't Land (2:40)
-
ABC (2:47)
-
De Lichten van de Steden (2:56)
-
Stadskoepletten (3:01)
-
Het Venster van de Tram (2:43)
-
De Voerman van Valencia (2:20)
-
In de Diepte van de Steden (2:39)
-
Cartago (2:33)
-
Het Militariseren (2:54)
-
De Gepoetste Proleten (3:47)
-
Makrobiotisch (4:31)
0
geplaatst: 11 november 2008, 14:09 uur
TUSSEN DE LICHTEN 1986
Ik heb gisterenavond afscheid genomen van Wannes
door naar dit album te luisteren, het laatste dat ik nog moest
rippen naar mp3, waardoor ik hem in de toekomst dichter bij me heb.
Wannes breidde zijn groep uit en dat hoor je.
Walter Poppeliers (nu bij De Nieuwe Snaar) op contrabas,
Jan Wellesn op gitaar en oudgedienden Walter Heyman op fluit
en FLor Hermans op viool ... ook de productie klinkt moderner.
Op dit album vind je ook geen enkele traditional terug.
Vanaf nu schreef Wannes alle liedjes voor zijn platen zelf.
Volksliederen kon hij in de jaren 80 oppoetsen voor theater
en radio projecten zoals Het Zwarte Goud en De Ijslandsuite.
Tussen De Lichten is een beresterk album, waarin Wannes
ook graag stoeit met zuiderse arrangementen zoals het flamenco
handgeklap in De Lichten van de Steden of eerder thematisch
in De Voerman en Valencia ... In Dien Tijd zet een tekst van die andere
in 2008 overleden Vlaamse reus, Hugo Claus, op muziek.
Met nummers zoals Het Militariseren klinkt Van de Velde
zelfs behoorlijk toegankelijk naar het grote publiek, muzikaal dan toch,
want tekstueel staat hij immer op de barricades ...
Heel intrigerend is de afsluiter Makrobiotisch,
waarin Wannes zoals steeds tegen de moderniteit aanschopt.
Bologische voeding en het new age denken zijn geen spek voor zijn bek.
Het nummer heeft een bijzonder knap gitaar arrangement,
waardoor het lijkt alsof je naar de zither van Anton Karas
(The Third Man Theme) zit te luisteren.
Groot was mijn verbazing toen ik voor het eerst in mijn leven
stilstond bij track zeven van het album: Het Venster van den Tram.
Ik zat ooit met Wannes op dezelfde, behoorlijke lege Antwerpse wintertram.
Door het venster van den tram
Lach ik naar de figuranten
Naar de meeuwen in de sneeuw
En de slaperige planten
Januari in de kou
Want de winter is gekomen
En ik zeg: bonjour madam
Door het venster van den tram
(...)
Aan het eindpunt van den tram
Stap ik uit onder de vlokken
Van den anonieme sneeuw
En ik luister naar de klokken
Januari in de kou
'k Zal de winter wel passeren
Met 'ne lach en met 'ne kus
Door het venster van de bus
Wannes nam op 10 november 2008 de laatste tram ... de witte wereld in.
Ik kon niet anders dan een traan wegpinken bij zoveel schoonheid.
http://www.musicmeter.nl/forum/5/165
Ik heb gisterenavond afscheid genomen van Wannes
door naar dit album te luisteren, het laatste dat ik nog moest
rippen naar mp3, waardoor ik hem in de toekomst dichter bij me heb.
Wannes breidde zijn groep uit en dat hoor je.
Walter Poppeliers (nu bij De Nieuwe Snaar) op contrabas,
Jan Wellesn op gitaar en oudgedienden Walter Heyman op fluit
en FLor Hermans op viool ... ook de productie klinkt moderner.
Op dit album vind je ook geen enkele traditional terug.
Vanaf nu schreef Wannes alle liedjes voor zijn platen zelf.
Volksliederen kon hij in de jaren 80 oppoetsen voor theater
en radio projecten zoals Het Zwarte Goud en De Ijslandsuite.
Tussen De Lichten is een beresterk album, waarin Wannes
ook graag stoeit met zuiderse arrangementen zoals het flamenco
handgeklap in De Lichten van de Steden of eerder thematisch
in De Voerman en Valencia ... In Dien Tijd zet een tekst van die andere
in 2008 overleden Vlaamse reus, Hugo Claus, op muziek.
Met nummers zoals Het Militariseren klinkt Van de Velde
zelfs behoorlijk toegankelijk naar het grote publiek, muzikaal dan toch,
want tekstueel staat hij immer op de barricades ...
Heel intrigerend is de afsluiter Makrobiotisch,
waarin Wannes zoals steeds tegen de moderniteit aanschopt.
Bologische voeding en het new age denken zijn geen spek voor zijn bek.
Het nummer heeft een bijzonder knap gitaar arrangement,
waardoor het lijkt alsof je naar de zither van Anton Karas
(The Third Man Theme) zit te luisteren.
Groot was mijn verbazing toen ik voor het eerst in mijn leven
stilstond bij track zeven van het album: Het Venster van den Tram.
Ik zat ooit met Wannes op dezelfde, behoorlijke lege Antwerpse wintertram.
Door het venster van den tram
Lach ik naar de figuranten
Naar de meeuwen in de sneeuw
En de slaperige planten
Januari in de kou
Want de winter is gekomen
En ik zeg: bonjour madam
Door het venster van den tram
(...)
Aan het eindpunt van den tram
Stap ik uit onder de vlokken
Van den anonieme sneeuw
En ik luister naar de klokken
Januari in de kou
'k Zal de winter wel passeren
Met 'ne lach en met 'ne kus
Door het venster van de bus
Wannes nam op 10 november 2008 de laatste tram ... de witte wereld in.
Ik kon niet anders dan een traan wegpinken bij zoveel schoonheid.
http://www.musicmeter.nl/forum/5/165
0
geplaatst: 28 december 2015, 22:46 uur
Eén van zijn beste platen, en ietwat onterecht onderbelicht. Aanrader!
* denotes required fields.
* denotes required fields.