Elliot Goldenthal - Heat (1995)

Goldenthal werd ingeschakeld door Michael Mann voor een score die vooral op sfeer berust moest zijn.De componist die er bekend om staat om violen in grote hoogte te laten stijgen, laat nu ook de elektrische guitaren indrukwekkend overkomen.Geen groots orkest maar nu zo'n 8 gitaren, een wisselend aantal, die spelen als een soort van pyramide techniek of crescendo: het opbouwen en op elkaar stapelen van de instrumenten klanken naar een climax.Hiernaast lopend dan een percussieve lijn.Deze gitaren krijsen, als een alarm als Neil ''the heat around the corner'' voelt.Het krijsende gejank van de gitaren komt tot ongekende hoogte in ''Condensers''.

Veel tracks beginnen met een gevoel van kalmte; Of Helpeness als Vincent beseft wat hij moet doen, wat snel gevolgd wordt door een climax.''Run Uphill'' is als wel met meer tracks niet in de vorm als op cd terug te horen.Zeer neergeslagen, diep emotioneel/tragisch.''Coffee Shop'' is waar de twee giganten samen komen in een gesprek aan tafel.De benadering van deze specifieke scene vereiste geen muzikaal vuurwerk (de componist gooit de piramide techniek weg, weg gitaar, weg violen), maar iets meer ingetogen; wat rustige piano klanken.Op menselijk gevoelens inspelend en tergend spannend hierdoor, het is als een neutrale plek die Goldenthal hier inneemt.De componist kent zijn psychologie.Dramatisch bespeelde violen weten vaak teveel sentiment op te roepen, zelfs vaak in gering volume.

De score is donker, maar vol emotie en menselijk.Continue weet hij met de score beiden karakters op alle vlakken te raken.Alleen motiefjes kwamen eraan te pas, thematisch werk zou tegen werken en was dan ook al niet Goldenthal's stijl.Man op man componeren dat is wat hij deed.

De achtervolging bij het vliegveld aan het eind was oorspronkelijk ook door Goldenthal geschreven.En dat klonk geweldig.Dit nummer is net als enkele andere stukken score niet terug te vinden op de officiele release, de bootleg biedt heer voor de zoveelste keer de utiweg.Het werd vervangen door een nummer van Moby, wat er wel opstaat.Hand in Hand heet de afgewezen score track en lijkt verdacht veel op Michael Collins.Na getracht te hebben om de track met de beelden synchroon of enigzins op de goeie plek te krijgen is er maar een duidelijke conclusie: het een schandaal dat Moby de plaats van de track innam!

Hier een audioclip:

Hand in Hand

Goldenthal's stijl is zowel gekenmerkt door ritme als grootste dramatische benadering van de film.De niet-componist tracks zijn in dezelfde lijn van sfeer, regelmatig diep tragisch of enorm ritmisch:

-Lisa Gerrards twee nummers zijn grandioos, waarvan een ervan te horen is als de roofoverval op het nieuws voorbij flitst.Haar stem kan in elke mogelijk hoek van drama sterk begeleiden zo ook bij Mann's The Insider

-Brian Eno's nummer is te horen bij de beroemde shoot out, waarbij het ritme het geheel versterkt.

-Kronos Quartet ligt qua stijl akelig dicht bij Goldenthal's dramatisch benaderingen.

-Al het andere is te waardeloos voor woorden.

De perfecte score van Goldenthal (verdient 5 sterren) en de helaas soms wat mindere andere artiesten zorgt voor 4.5 sterren

Beide tracks van Moby en de geweldige Ultramarine van Michael Brook?? (welke overigens zeer veel in andere films te horen zijn) Smaken verschillen maar waardeloos zijn deze tracks toch echt niet
Alleen Einsturzende Neubauten vallen een beetje buiten de boot met hun vreemde nummer.
Voor de rest is dit voor mij misschien wel de beste gevarieerde soundtrack die er is. Met zoveel verschillende artiesten toch een prima sfeer op te zetten welke niet verouderd.

Vond bv. The Insider van Mann beter werken, zonder ook maar een enkele storende factor.

Ahja maar dat is dan ook geen various artists soundtrack

Want waarom dan niet?

Opzich noem je dat wel een "various artists" soundtrack, omdat de hoofdcomponist niet alle muziek verzorgd. Maar inderdaad, omdat de extra muziek ook door score-componisten zijn verzorgd, en bijna allemaal instrumentaal zijn, kun je dat ook net zo goed zien als een score. Vind de vergelijking dan ook niet helemaal opgaan, omdat Heat juist van heel ander soort artiesten bijdrages heeft

Ik weet het, ik weet het

Welk nummer is het nummer dat op het einde van de film net voor de credits en tijdens de credits wordt gespeeld?

God Moving over the Face of the Waters van Moby.

Het Neubauten nummer past juist perfect! Mann laat maar weer eens zien dat hij de perfecte muziek bij zijn films/tv-series (Miami Vice) weet te vinden. Zie b.v. ook Manhunter.

Huh? Nou, sorry hoor maar ik vind juist de 2 Terje Rypdal tracks er op dit album EN in de film er erg uitspringen doordat deze iets heel erg fysieks hebben t.o.v. alle andere tracks die bijna allemaal zwaar elektronisch zijn (gespeeld dan wel bewerkt). Het zijn juist die zingende gitaartonen van Rypdal die mij bij het bekijken van de film gelijk opvielen en me dit album lieten op zoeken.

mee eens, Terje Rypdals nummers zijn geweldig en zorgen voor veel sfeer. Als ik aan de film denk denk ik eerst aan het intro van Kronos en de 2 nummers van Rypdal. Heat is een top soundtrack die al jaren in mijn top 10 staat. Ongeevenaard!