L.V. - I Am L.V. (1996)

Na het gigantische succes van ‘Gangsta’s paradise’ mocht L.V. ook een album opnemen bij het Tommy Boy-label. Hij wist het succes van zijn maatje Coolio niet te evenaren, sterker nog, dit album werd een gigantische flop. Dat terwijl dit album een vernieuwde versie van ‘Gangsta’s paradise’ bevat zonder Coolio. Larry Sanders, zoals zijn naam luidt, heeft de nodige controverse op zijn naam staan. Zo werd hij van dichtbij maar liefst negen keer beschoten, en verbazingwekkend genoeg overleefde hij de schietpartij. Daar stond wel tegenover dat hij acht maanden doorbracht in het ziekenhuis en zich ruim anderhalf jaar in een rolstoel bevond. He revalideerde volledig en vorig jaar bracht meneer Sanders zijn derde album uit, dat net als de twee voorgangers volledig flopte.
Tja, deze zanger en bij uitzondering rapper is nooit doorgebroken, en eigenlijk is dat best jammer. ‘I am L.V.’ is een tamelijk verfrissende blender van hiphop, funk en urban/R&B. Het album is haast een party album geworden, met hier en daar de nodige positiviteit, en zal daarnaast bij sommigen vast een zomers gevoel opwekken. Vooral dat laatste doet het bij mij altijd erg goed.
Het grootste pluspunt is gelijk het grootste minpunt. Op dit album staan allemaal nummers die lekker in het gehoor liggen, maar die ene cruciale hit ontbreekt. Geen enkel nummer had potentie om potten te breken en dat heeft er vast aan bij gedragen dat dit album vrij onopgemerkt aan het publiek voorbij ging. De vernieuwde versie van ‘Gangsta’s paradise’ is minder leuk dan de versie met Coolio, maar als solist bewijst L.V. dit nummer ook prima alleen te kunnen dragen, al zijn de nieuwe coupletten niet echt geslaagd. De extensie van het refrein vind ik dan wel leuk. Over de gehele linie een prima album. Geen knaller te bespeuren, maar daar staat tegenover dat ieder nummer lekker in het gehoor ligt.