Ed Harcourt - Strangers (2004)

Het 3e album van Ed Harcourt. Een artiest die hier nooit echt goed doorgebroken is tot nu toe. Gaat dat met deze 3e dan wel lukken ? Ik vrees van niet. Het is weer een juweeltje geworden, absoluut. Maar het ligt enorm in het verlengde van de eerste 2 albums (waarvan het debuut mijn favoriet is): niks nieuws onder de zon dus. Wel weer hele mooie composities die toegankelijk zijn, maar vaak verrassen. Misschien hier en daar ietsje "ruiger" dan zijn voorgangers, maar dat stelt niet zo veel voor.
Ik kom er mijn tijd wel weer mee door. Er kunnen niet genoeg singer-songwriters als Ed Harcourt zijn naar mijn idee, want deze man behoort op dat gebied tot de absolute top en hoort ook in dit land meer erkenning te krijgen.

Helemaal mee eens! Maar ook dit album gaat waarschijnlijk niet voor de erkenning zorgen... Dit album heeft denk ik wel meer draaibeurten nodig dan de andere 2 om het Ed-gevoel te krijgen, maar nu al na 2 keer draaien begint er toch al iets te borrelen. Wederom goed gedaan, Ed! Jammer dat ik hem gemist heb in R'dam laatst, live is hij nog beter namelijk.

3de en schitterend terug, ik denk ook dat hij weeral niet zal doorbreken, de plaat mist een goeie single die op de radio dan nog de nodige airplay moet krijgen en hij is vertrokken, enfin ik ben blij dat ik hem ken en zal zijn carriere zeker volgen

Voor mij een kleine terugval van Ed. Black dress is van ongekende schoonheid.

Tussen het sterke begin van het album en The Music Box en de afsluiter zitten voor Ed begrippen toch wel wat vulling.

Wel jammer dat vrijwel niemand Ed Harcourt kent in Nederland en Belgie. Zo'n artiest verdient gewoon wat meer aandacht.

Aparte singer-songwriter, deze Harcourt. Weinig songs springen hier de band uit, maar niets is ook ondermaats.
Lekker voortkabbelend plaatje.

***1/2

Dat songs hier niet de band uit springen doet mij dit album een halfje hoger warderen dan zijn debuut.
Ik heb het niet zo op artiesten die opzettelijk willen irriteren.

Dit is het meest toegankelijke album. Luister maar naar de live versies in Utrecht Leeuwenbergh.

Born in the 70's

This one is for You

Black Dress

Ik vind de productie van dit album erg tegenvallen in vergelijking met de eerste twee albums. Het klinkt allemaal zo vlak. Ook vind ik de songs op dit album nogal middelmatig. Mijn minst favoriete Harcourt plaat. Geef mij maar het debuut of Lustre.

Direct pakkende nummers. Heerlijk afwisselend album en rijk van instrumentarium wat ik na het luisteren van de twee eerdere albums al gewend ben van Ed Harcourt. Ook dit 3e album vind ik direct bij de eerste luisterbeurt geweldig. Duidelijk meer popinvloeden dan het meer experimentele debuut, maar dat stoort me geen minuut! Heerlijk hoe hij dan weer los gaat op 'Let Love Not Weigh Me Down'. De stem van Ed ligt dichtbij die van 'Jimmy Gnecco' (band: Ours) en soms hoor ik ook wat 'Jeff Buckley' terug.

Dat is dus 'n kwestie van smaak. Heerlijk uit de bandspringende artiesten. Anders kabbelt 't mij teveel. En dat irriteerd mij weer. Opvallend hoe zijn stem gelijkenis toont met hawksley workman waarvan treeful of starling schitterend is by the way
Hawksley Workman - Treeful of Starling (2006)

Live in Amsterdam
This One's for You
Born in the 70's
Black Dress