Detlef Keller - Masquerade (1998)

De vier elementen brengen mij terug naar één van de eerste natuurkunde lessen op de middelbare school waar een wat droog persoon mij wat bij probeerde te brengen. Al snel werd duidelijk dat lucht, water, vuur en aarde de bouwstenen waren die het leven vormde. Zo kon je van klei de mooiste zaken maken dan behalve die eeuwig asbak en als het uit de oven kwam kon het verder worden bewerkt met glazuur.

Behoorlijk statig en met geluiden die doen denken of de wind om het huis waait begint dit album ook. Na dat die zijn verdwenen krijg ik een gevoel of ik thuis kom. De familie zit me al op te wachten met koffie en andere prettige zaken. En dit wordt nog eens versterkt door de mooi rustgevende muziek van Detlef Keller Het straalt het goede van het leven uit. Het lijkt me wel te vertellen als je de zaken in het leven goed overweegt je er wel komt. Zonder dat het direct een preek wordt of iets dergelijks. Wat verder opvalt is de warme productie het voelt als een warme deken aan. En op die manier vliegt een klein kwartier behoorlijk snel om. Het element water klinkt en tikje dreigend of er zwarte wolken overdrijven.

Met wat getrommel begint Pause, het zit erg tegen de stilte aan. Het roept bij mij een beeld op of ik midden in India ben beland. Al zittend op een olifant kan ik genieten van de mooie omgeving die het land heeft te bieden. De palmbomen zorgen voor verkoeling en de drukke maatschappij lijkt even niet te bestaan. Een heerlijke ontspannen tocht die meer is dan een gewone pauze van een kwartier op het werk. Even niets en eindelijk tijd voor jezelf, terwijl de tocht door natuur in alle rust voorbij trekt.

Het element vuur brengt in die sfeer subtiel verandering. Hiermee roept het een sfeer op die wat desolaat aandoet. Of er iets in vlammen opgaat. Ende begint heel rustig met belletjs die doen beseffen dat het normale leven eerdaags op de proppen staat, maar eerst nog genieten van de vrijheid en een bijzondere cultuur. Fraaie basklanken stralen hier dan ook rust uit ook al klinken ze als countdown. Als deze wegvallen bekruipt mij een gevoel of ik alleen op de wereld ben en me niets kan gebeuren en volledig kan genieten van de rust. Gedurende het stuk drijf ik steeds verder van de materie af. Nog even of ik was weg geweest.

Met licht dreigende tonen komt met Erde een mooi einde aan dit bijzonder album van Detlef Keller. Het geluid van een kwetterende vogel doet me beseffen dat ik weer thuis ben en de volgende dag, na eerst de vuilnis buiten te hebben gezet, opnieuw fijn naar de baas mag. Een heerlijk album dus dit Masquerade van Detlef Keller om even in een heel andere sfeer te zijn.