Masada String Trio - Azazel: Book of Angels Vol. 2 (2005)

heb hem een keer beluisterd... maar sta nog niet echt 'te springen'van enthousiasme. Aan het hoge stem gemiddelde wil ik toch even wachten met uberhaubt een oordeel of mening te geven over deze plaat. Misschien mis ik iets of iets dergelijks....

wat mij betreft één van de beste albums uit de book of angels serie.
Zeer fraai en divers samenspel tussen Cohen (rotsvaste basis) Feldman en Friedlander.
Andere B-o-A-favorieten van mij zijn Jamie Saft Trio, het solo-album van Erik Friedlander, Bar Kokhba en Mark Feldman met Sylvie Courvoisier.

Enorm positieve verrassing dit jazz album van de week, erg fijne instrumentatie, goed op elkaar afgestemd.

Dit maakt mij alleen nog maar nieuwsgieriger naar John Zorn, komende zomer op NSJ en sluit niet uit dat ik daar even binnen zal lopen.

Begin met 4 sterren met zeker mogelijkheden naar meer.

Ik heb hem nu heel wat keertjes beluisterd. Goede muziek, lekker melodieus, niet te zwaar maar toch vol spanning. Een goede 4+ kandidaat dus, maar toch heb ik het gevoel dat ik iets mis. Het zal wel liggen aan het feit dat ik trio's vaak wat "kaal" vind. 3,5*

Zeer ztijlvol album met eigenlijk alle goede ingrediënten om een topper te worden; mooie bezetting; echt goed spel van de stijkers, goede baspartij en lekker gemakkelijk repertoire, met hier en daar wat melancholie in de vorm van een vleugje Oosteuropese folk.

Wat maakt het dat het me niet totaal pakt? Moeilijk te zeggen. Als wel bij eerdere kennismakingen van mij met het brede muziekspectrum van Zorn blijft het wat kil op de een of andere wijze. Waar je het soms wel hebt dat je meteen een gelukzaligheidsgevoel overvalt met een lekker loopje, een fraai intro, of een solo waarvan je niet wilt dat het stopt, gebeurt dat hier niet. Kan dat maar moeilijk preciezer aangeven en ik sta daarin niet helemaal alleen zag ik ook al (frankmulder, korenbloem).

Verder wel een album dat je goed meerdere keren kan horen (2 keer tot nu toe maar zeker niet voor het laatst). Kan je mee voor de dag komen bij een bezoekje dat je in stijl wil ontvangen, want op de achtergrond doet dit het ook prima.

Wie weet ooit ook nog eens voor de aanschaf. Maar zou dit ooit wel eens in de aanbieding komen ergens?

Masada stond er vorige week in het JAvdW-topic en ik dacht 'John Zorn trek ik ff niet'. Nu - drie luisterbeurten verder, of rijker - ben ik toch heel blij dat ik toch toegehapt heb. Eerlijk gezegd heb ik nog niet uitgezocht hoe het precies zit met die boeken en de banden met John Zorn, maar wat een pracht van een sfeerplaat. Niks nakkes nares qua moeilijke composities of piepeknorstrijkepluk. Kleurrijke melodieën over een magistrale baspartij. Het barst ook van de klezmer (hoop niet dat dit tegen een zeer Joods beentje is). Als Putumayo wereldmuziek is, hoe noem je dit dan? Werelds is het alvast.

Al sedert mijn kennismaking met Uri Caine’s interpretatie van de ‘John Zorn’s Book of Angels’-cataloog (Vol. 6), speel ik met het idee om de ganse serie ineens uit te pluizen. Het is er tot op heden echter nog niet van gekomen (“..want de jaren vlieden”, zoals Elsschot dan zou zeggen), en om die reden ben ik hoogst tevreden dat Heemskertollie mij - samen met u - nog eens op het geniale van de reeks heeft gedrukt. De vaste ingrediënten liggen nu immers met zekerheid vast: melancholische, maar vooral diep gewortelde composities laten de luisteraar eindeloos wegdromen…een stel briljante muzikanten vullen de leemtes en vervolmaken het kunstwerkje.

Dat Zorn zodanig ingebed is in de Joodse cultuur, en toch onversneden avant-gardistische jazz blijft maken, is een gegeven dat me tot op de dag van vandaag met verstomming slaat. Anderzijds voel je die ambiguïteit ergens ook aan: de werken uit ‘Book of Angels’ ademen geen sacrale geheelonthouding (these), maar een profane levensvreugde (anti-these). Op die (bijna contradictoire) synthese steunt juist de kracht van het album: ook al gaan de strijkers door merg en been, tegelijk wil je dansen en zingen van plezier.
Maar misschien schuilt daarin ook precies de kern van het Joodse geloof? Niet voor niets laat Tom Lanoye zijn chassidisch personage uit 'Fort Europa' zeggen: “Onze vroomheid schuilt in onze muziek, in de roes van de schoonheid, in de aanvaarding van het leven, zoals het leven is.” Die belijdenis van “de mystiek van het allermeest alledaagse”, ontstaan naar aanleiding van al het leed tijdens en na de Holocaust, is wat Zorn misschien uitdraagt, en zijn groepje strijkers met hem.

Maar wat maakt ‘Azazel’ dan juist zo superieur, buiten de reeds genoemde inbreng van Zorn? Enerzijds de enorme emotionele (of spirituele?) draagkracht die Feldman, Friedlander en Cohen uitdragen, die de muziek naar een nog hoger niveau tilt. Bovendien zit het samenspel tussen de muzikanten onderling ontzettend juist, zodanig dat het lijkt alsof ze alles van naaldje tot draadje vooraf hebben gerepeteerd – zonder aan spontaniteit te moeten inboeten, uiteraard.

En juist om al die redenen vind ik ‘Azazel’ voorlopig een behoorlijk grote brok om in één keertje doorgeslikt én verteerd te krijgen. Na iets meer dan een uur is het voor mij werkelijk welletjes geweest; en deze meerdere keren draaien per week zou ik evenmin willen of kunnen.
Desondanks heb ik het gevoel dat deze plaat nog veel kan groeien. Nog veel.

oh ja, heb dit album vandeweek ook weer eens gedraaid en dat was geeen straf...sterker nog draai hem zeer regelmatig want het is namelijk een cd die een vaste plek in mijn bedrijfsauto heeft gevonden en na een dag werken en sorres is het lekker ontspannen met dit cd'tje...overigens als u ooit een model bouwvakkersbus tegenkomt waar uit de open raampjes (free)jazz/klassiek of iets "werelds" van Zorn "knalt" dan ben ik dat waarschijnlijk

hmmm....niet echt een diepgaand review zeker niet na de vorige analytische beschouwing met diepgewortelde antropologische studie...Voordeel is mischien dat ik het mezelf niet al te moeilijk maak en gewoon SIMPELWEG geniet....

Zonder problemen en met liefde en plezier verdient dit 4,5* ...Het mist net dat stukje werkelijk diepgewortelde, magische en/of unieke om het 5* mee te geven...ondanks dat het wel tot mijn (bijna heel de serie overigens) absoluut favoriete albums behoort

Ooit al eens over nagedacht dat mensen het misschien stilaan beu worden dat je steeds met dezelfde argumenten op de proppen komt?

niet alles draait om u heer unaej...

Het was een onschuldige opmerking (plaats het in de context van het hele bericht) en geen sneer aan uw adres.

sterker nog, de zin is pure zelfspot....

Alsof IK dat denk...?

ja

Wat een snaarwerk hier, zeg! Alles wordt zo intens gespeeld, dat ik er van ga ijlen. Ik ga dwarsfluiten horen, en drumbeats en... Erg bijzonder voor een String Trio. De verschillende composities zijn naast pareltje per pareltje vooral een mooigevormd geheel. Een uur lang, en geen enkele touwtrek verveelt!