Maurice Jarre - Lawrence of Arabia (1962)

Voordat Jarre de film uiteindelijke scoorde werden vele andere componisten overwogen; Malcolm Arnold (The Bridge on the River Kwai, Sir William Walton, Aram Khachaturian, Benjamin Britten, Richard Rodgers... Men wilde Jarre samen laten werken met de twee klassieke componisten; britten en Khachaturian. Maar De eerste had het druk en de tweede mocht Rusland niet uit. Voor Jarre was het de weg van de Franse cinema naar een carriere voor films van wereldwijd.

Geweldig is de overture die hij componeerde. Het is er een van enorme kracht. Het thema is zo onvergetelijke en een van de bekendste uit de filmgeschiedenis. Het romantiseert de kijk op het Midden-Oosten, terwijl het ook werkt als een heroisch isolatie thema voor Lawrence. Eenmaal in de woestijn begon de componist met het gebruiken van mysterieuze, eigenaardige geluiden. Prachtige avontuurlijke score.

Vorige maand hiervan de Varese Sarabande editie aangeschaft, bestaande uit 14 tracks in verbeterde geluidskwaliteit.
Van deze score zijn ook twee extended versies te krijgen; helaas gaat het hier niet om de originele score, maar om opnieuw opgenomen versies.
De ene is uitgebracht door Silva Screen en bevat muziek van The Philharmonia Orchestra, gedirigeerd door Tony Bremner en de andere is een dubbelaar, met op cd 1 maar liefst 77 minuten aan score, gespeeld door de City of Prague Philharmonic Orchestra en gedirigeerd door Nic Raine (de man van het originele gitaargeluid van het Bondtheme uit Dr. No).
Voor mij zijn dat geen opties, daar ik altijd een originele score prefereer boven nagespeelde versies.

De muziek zelf is natuurlijk wereldberoemd en de meeste mensen zullen het maintheme dan ook onmiddellijk bij de eerste tonen herkennen.
Een werkelijk prachtige score met een zeer mysterieuze (voor Westerse maatstaven) Oosters klinkend hoofdthema, dat in de rest van de score verweven zit.

Alleen de track The voice of the Guns lijkt niet echt bij de rest te passen. Dit is een marsmuziekstuk en is niet mijn soort van ding. Eigenlijk vreemd wanneer je bedenkt dat bij een film van zo'n drie en half uur, nou juist deze track is uitgezocht voor de oorspronkelijke LP, terwijl deze niet eens gecomponeerd is door Jarre en er zo veel meer aan prachtige muziek in de film zit.

In totaal een heerlijke wegluister cd, die ik hoogstwaarschijnlijk nog vaker zal draaien.
Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Hum... ik zie net dat ik twee namen met elkaar heb verwisseld.
Het is natuurlijk NIET Raine, maar Vic Flick die origineel gitaar heeft gespeeld op het J.B. theme uit Dr. No en die deel uitmaakte van The John Barry Seven.
Raine was wel degene die het orkest van Barry dirigeerde op A view to a kill en The Living Daylights. Op de een of andere manier haal ik altijd die twee namen door elkaar. Waarschijnlijk omdat ze allebei vrij kort zijn en iets eigenaardigs hebben en toevallig ook allebei met Barry hebben gewerkt.

Sorry voor het ongemak (ik ben niet perfect).

Vandaag de lp ontvangen met op de cover een mooie close up foto van Peter O'Toole als Lawrence, in 1967 uitgebracht in de Golden Guinea Popular Series.

De tracklist van kant B ziet er ook iets anders uit dan hierboven vermeld staat:
Arrival at Auda's Camp
The Voice Of The Guns
Continuation Of The Miracle
Sun's Anvil
Lawrence & Body Guard
That Is The desert
End Titles

Totaal 14 tracks, maar zonder de hier vermelde bonustracks.

Mooie avontuurlijke orkestrale soundtrack van Maurice Jarre. Het hoofdthema van deze soundtrack vindt ik erg goed. Het is een groots thema dat een oosterse klank heeft. Het thema wordt geïntroduceerd in de geweldige Overture. Deze Overture is een hele goede binnenkomer van deze soundtrack. Het hoofdthema komt vaak terug in de score, maar dit stoort helemaal niet.

Naast het hoofdthema bestaat de soundtrack o.a. uit mysterieuze en sfeervolle muziek. Voorbeeld van een track met zo soort muziek is That Is the Desert.

De muziek op deze soundtrack is soms ook lekker actie vol. Voorbeeld van zo actie volle track is Arrival at Auda’s Camp.

De track The Voice of the Guns is niet bij iedereen in de smaak gevallen zie ik, maar ik vindt de track wel leuk om te horen. Ik vindt het een leuk marsmuziekstuk

Al met al vindt ik dit zeker een album wat een aanrader is om eens te luisteren.

4 sterren.

Lange tijd gedacht de originele versie in huis te hebben (ooit aangeschaft op vakantie in Spanje), maar door het commentaar van Thunderball weet ik nu dat mijn cd een versie betreft met een heropname van de soundtrack van Maurice Jarre door The Philharmonia Orchestra (1989).

Na grondige bestudering van de voorkant van de cd zie ik daar nu zelfs in de kleinst mogelijke lettertjes staan: " This is a completely New Digital Recording, with over 20 minutes of additional music, not to be confused with the original 1962 soundtrack".