Aimee Mann - Lost in Space (2002)

Mijn favoriete nummers zij Invisible Ink, The Moth en It's not.
Dat wil niet zegge dat de rest van het album niet goed is. Het zijn stuk voor stuk prachtige liedjes.
De cover is prachtig. En de stripjes in het boekje zijn zo mooi en treffend. Je voelt gewoon de eenzaamheid en onverschilligheid, het gebrek aan lust for life.

Niet lang nadat ik deze cd had gekocht, had ik Aimee in de Melkweg gezien, en ze deed het hartstikke goed. Het viel me op dat ze in het echt zelfs nog mooier zingt.

Helaas heb ik Aimee nog nooit live mogen meemaken. Maar ik neem aan dat ze live nog mooier zou klinken!
Favoriete nummer van dit album blijft Invisible Ink. Hartstikke mooi...

Via de film Magnolia in contact gekomen met haar muziek, en was op slag diep onder de indruk van haar stem en teksten. Zo treffend en mooi gezongen. Naar aanleiding van dit album ook naar haar concert in de Melkweg geweest, waar ik nog meer onder de indruk raakte van haar, en op slag fan werd. Door haar indringende blik geeft ze nog een extra dimensie aan haar muziek. Dit album heeft een goede thematische samenhang en klinkt ronduit prachtig.

Waarom krijgt dit album zo'n lagere score t.o.v. Aimees andere albums? En dat terwijl er pareltjes als This is how it goes op staan!

Ik luister al een tijdje naar deze zangeres en ben erg gecharmeerd van haar mooie sensuele stem en de gevoelige composities van haar songs. Een ware singer-songwriter, met een eigen stijl en dat is al heel wat vandaag de dag, want wat wordt er veel geimiteerd in de muziekwereld. Maar Aimee Mann is Aimee Mann en ik ken geen vergelijkbare zangeres in dit soort werk.
Van wat ik van haar ken vind ik Lost in Space toch de beste cd, het meest een eenheid in geluid en materiaal.
Invisible Ink, Lost in space,The Moth en vooral it's not zijn nummers die nooit gaan vervelen, voor mij

Deze raakt altijd een wel hele diepe snaar. Veel depressief spul maar het is heerlijk om daar af en toe in te zwelgen, en daar draagt deze plaat aardig aan bij!

Ja, heel mooi he Thijssie, toch wel de beste van haar. Ik ga hem gauw weer es opzetten

Hup! Omhoog met dat gemiddelde voor deze misschien wel allerprachtigste van alle prachtige albums van Aimee Mann!!
Staat geen enkele missert op, dus...
5 sterren.

Aimee Mann time en ik dacht: laat ik haar beste maar eens opzetten. en "spruitje"heeft heeft helemaal gelijk. Er staan geen, echt, geen één zwak nummer nummer. Ik vind het zó knap hoe Aimee weer een geweldige cd uitbrengt zonder al teveel poespas en extra technische snufjes. Gewoon heerlijke recht toe, recht aan rock/pop. Guy's Like Me en Pavlov's Bells. WOW!!! Mensen, die Aimee Mann niet kennen meten maar eens gauw een inhaalslag gaan maken!!! Het feit dat John Lennon één van haar grote inspirators was geven de Beatlesfans helemaal een reden om Aimee nader te gaan kennen. Hele bekende riffs zul je dan ontdekken.

this is how it goes..... echt onwijs mooi.
voor de rest een zeer consistente cd die het niveau van bachelor haalt. andere toppers : the moth , today's the day.
wel depressieve teksten hoor...

vrij kort geleden in aanraking gekomen met dit album...klinkt erg goed. Ik stem nog niet..

Aimee Mann zingt Aimee Mann. Het album is wat meer van hetzelfde en misschien daarom ook mooi omarmd door de fans. Het is niet slecht, maar het valt ook niet meteen op. De songs zijn dan ook niet bepaald sterk. Aimee zingt ze wel goed. Fans zullen hier vast van houden. Maar het is zeker geen album dat blijft hangen.

De wat simpel ogende songs worden door Aimee's stem stuk voor stuk naar een hoger niveau getild. Dit is geen plaat die het moet hebben van muzikaal hoogstaande kunstjes, maar van goede zanglijnen, emotionele zangpartijen en de teksten. Nu geef ik van oudsher niet zo om teksten, en maakt het mij ook eigenlijk niet zo heel veel uit wat iemand zingt. De stem daarentegen is bij dit soort muziek wel belangrijk, omdat het het belangrijkste element is. En dat zit bij Aimee helemaal goed. Wat mij betreft heeft zijn een erg mooie en authentieke zangstem..