Rainbow Serpent - Voyager (1996)

Dit tweede album van Rainbow Serpent is verdeeld in vier hoofdstukken. Tracks 1 tot en met 4 vormen het deel Past. De tracks 5 tot en met 7 zijn het deel Present. De tracks 8 en 9 geven een blik in de toekomst. En ten slotte vormen de tracks 10 en 11 vertellen het verhaal Beyond. En dan Rainbow Serpent zelf is een duo bestaande uit de heren Frank Specht en Gerd Wienekamp die beide liefhebber zijn van de Berlijnse School.

Met fraaie klassieke tonen op de piano begint Overture. Lang er van genieten kan ik niet, want al snel volgt iets experimenteels waar klanken zijn te horen van omweer. Aan het einde zijn melancholische klanken te horen uit de electronica winkel. Door dit alles heb ik het idee of ik midden in een film ben beland. Met veel laag begint Ritual. Voor mijn gevoel ben ik aanwezig op het moment dat er leven op aarde ontstond. Heel langzaam gaat een gordijn open waardoor er steeds meer is te zien. Qua sfeer moet ik hier wat denken aan de muziek van Klaus Schulze. Een prachtige langzame opbouw die je een mooi verhaal intrekt. Return of the Dreamtime begint met veel laag en trommels die mooi over het stereo-beeld zijn verdeeld. Hierna is een wijds sfeerbeeld te horen en voor mijn gevoel ben ik in de Sahara terecht gekomen. Als de dag begint volgt er eerst een rituele dans, waarna de verdere planen voor die dag worden gemaakt. Het leven is ontstaan en op de track The Gate heb ik het idee dat er een deur open gaat naar tijden die gaan volgen. Daarnaast komt het werelddeel Afrika echt tot leven. Fraaie wijdse klanken schetsen een schitterend beeld wat tot de horizon reikt.

Growing from Imagination begint met een klap omweer, waarna belletjes zijn te horen die een vrolijk verhaal hebben te vertellen. In gedachte verbeeld het voor mij het ontstaan van een vlinder. De stadia van rups tot pop en daarna de vlinder zelf zitten mooi in de compositie verwerkt. In mijn fantasie zie ik het insect de omgeving verkennen. Erg mooi gedaan en met de ogen dicht vlieg ik zelf ook. En met de ontwikkeling van aarde begint ook het ontstaan van het weerk. Met geluiden van omweer begint Wind, Rain and Thunder, waarna belletjes zijn te horen die een beeld oproepen van regendruppels die van de balderen afvallen. Daarna lijkt de natuur zich te herstellen van de onweer, wat wordt verbeeld in een ontspannen stuk muziek die het gevoel oproept los van de aarde te zijn. Later volgt er nog een mooi klassiek stuk om kippevel van te krijgen. Remnants begint statig en duister en roept daarmee een beeld op van aan de andere kant van de dampkring te zijn beland. Na een tijdje zijn er bassen te horen die me verder de ruimte intrekken.

In alle rust begint Visualilties Labored for Thousend of Years, het vormt daarmee een mooi begin van het deel Future. In gedachte zie ik wetenschappers bezig met het onderzoeken van stenen. Bij iedere plak die ze er afzagen wordt steeds duidelijker hoe het ooit is ontstaan als een klein pluisje stof. Het einde van deze track is klassiek te noemen. Met een subtiele up tempo beat begint Final: Voyager. Gedurende de composite wordt steeds duidelijker dat we het verleden met rust moeten laten. Nog één keer een reis in die tijd, waarna hij met enige weemoed wordt afgesloten.

Vanaf nu is de toekomst belangrijk en is men aangewezen wat er nog niet is. Enkel de fantasie is er. Op Dreams and Darkness wordt een mooi, haast klassiek beeld, geschetst hoe mooi het kan worden. Alles lijkt op rolletjes te gaan lopen, maar hoe is nog onduidelijk. De track Elohim maakt duidelijk dat er altijd krachten zullen bestaan die het universum in stand houden. Tot besluit volgt nog een soort rituele mars, waarmee een bijzonder mooi einde komt aan dit album van Rainbow Serpent. Daarna zweven de lichtjaren eeuwig voorbij alsof je een steentje in het water hebt gegooid.