Juha - The Grooms of God (2007)

Like a three-headed gargoyle perched on the steps of Motown, Juha makes "Gothic Soul" - a fusion of hip hop, soul, gothic, and world music. Imagine Marvin Gaye, Vincent Price, and Eartha Kitt harmonizing in a Middle Eastern market. Obsessions with God, anarchy, and his dick form the three-part harmony that moves him. He is rumoured to be the love child of Tom Waits and Jody Watley.


Binnenkort snel meer over deze opvallende artiest waar ik dit album inmiddels van in bestelling heb staan.

En nu is het album binnen en kan er wat meer over gemeld worden.
De gequote omschrijving is eigenlijk best wel een leuke want dit album is als een stuiterbal die werkelijk ale kanten op gaat. Toen ik de cd in mijn iPOD ging uploaden gaf het als genre hip-hop/rap aan en dat vind ik dan eigenlijk niet helemaal opgaan. Echt rap of hip-hop is dit niet te noemen buiten dat het wat lichte invloeden heeft maar dit album heeft verdorie zoveel invloeden. Net als hier op musicmeter moet je soms wat invullen nietwaar?!
Het album bevat een bewerking van Gwen Guthries Ain't Nothin Goin on But the Rent, bevat o.a een sample van Let's All Chant van Michael Zager. Tchaikovsky komt voorbij in combinatie met Cole Porter. Ik zie de namen Willy Dixon, Jody Watley, Cyndi Lauper en zo kan ik nog wel even doorgaan. Niet origineel? Wel degelijk want Juha maakt er een compleet eigen brouwsel van. Meneer is ook aardig gefocust op zijn geslachtsdeel blijkt wel uit een aantal teksten en ook de binnenhoes laat een dolkomische afbeelding zien van de 'structure of the reproductive system' waar een foetus te zien is in de balzak.
In diverse recensies heb ik omschrijvingen gelezen als Queer dub, Butlerian dancehall stomp, Bengal barbershop, Extravagantly gonzo taken on hip-hop to clubland.
En deze wil ik u ook niet onthouden: Take the soul of Prince, the mercurial energy of Eminem, the electro-noisiness of Xiu Xiu, and the Gothic complexity of The Arcade Fire and you can start to imagine Juha's newest album, The Grooms of God. It's all that and a lot of bass. The generally hyper-sexual lyrics soar in both imagery and cadence, celebrating the sexual, the animalic, the ignoble, the transgressive.... .
Het mag duidelijk zijn dat dit een zeer apart plaatje is waar ik zeer mee in mijn nopjes ben. Juha is een bijzondere artiest waarvan de naam overigens ook lastig uit te spreken schijnt te zijn (arabische naam) en op het eerste album was Juha volgens mij nog een driemansproject maar Collin Clay aka Jojoboy aka Moodyboy (in het hoesje staat the artist formerly known as Jojoboy) is toch degene die we verantwoordelijk kunnen stellen voor dit 'homo-radical-vegan-Anarcho-in-your-face-shit' album.