Big Brother & The Holding Company - Big Brother & the Holding Company (1967)

Kort maar krachtig album, meer als een band, niet met een band die Janis ondersteund, maar een waar alles gelijk waardig op is, natuurlijk springt Janis er wel uit

Hele aardige plaat, met al enkele hoogtepunten, maar de echt grote hoogtes werden hierna pas bereikt.

Vroegâh kreeg ik ooit het Down On Me / Call On Me singletje voor mijn verjaardag van m'n broer en dat draaide ik helemaal grijs. Het nivo van het album valt naast Down On Me behoorlijk tegen en in retrospekt ( jawel ) had ik toch liever de franse release op Vogue van de 45 gehad. Die heeft Light Is Faster Than Sound op de achterkant, dat nummer blijf ik een zwak voor houden ..... vraag me niet waarom.

Gelukkig weten we dat de band zelf ook giganties baalde van de kwaliteit van het album, maar blijft het toch een leuk histories dokument ...... niet meer dan dat.

Ik ben groot fan van Janis maar op dit album vind ik haar stem irritant. Veel te schel en geschreeuw. De muziek die eronder staat is wel erg goed.

Niet dat het belangrijk is, maar Was Janis Joplin nou bandlid of niet. Op Spotify wordt ze apart genoemd hetgeen de indruk wekt dat ze geen bandlid was.
Dit album is wel aardig, maar geen top, Easy Rider is zo'n nummer dat voor mij niet hoeft. Een dieptepuntje zal ik maar zeggen. Intruder klinkt dan weer wel OK. Verder plusjes voor Call on Me en een grote plus voor Coo Coo

Dat Janis hier te schel klinkt en te veel schreeuwt zoal hierboven wordt gesuggereerd vind ik wel meevallen. Ik ben dit wel van haar gewend.

75 in de 100 Greatest Albums of 1967 en op dit moment 104e in Best Ever Albums 1967