Trick Trick - The Villain (2008)

wanneer komt dit album uit?

11 november, en hij is volgens mij al te vinden op het web.

Waarom heeft iedereen die Proof featurings op zijn album laatste tijd.
De man is overleden en ze gebruiken steeds oude shit van hem.

Word hij de tweede 2pac in de hiphop ofzo?

Muziek die héél snel gaat vervelen. Hoe dat komt? Te simpele teksten, verder een erg eenzijdige plaat. Veel pompende of zware producties. Detroit wordt gerepresenteerd, maar ik zou er als stad toch niet trots op zijn, de manier waar op vind ik ver onder de maat voor zo'n mooie stad. Staat er dan helemaal niks fatsoenlijks op? Jawel, er staan tracks op die als een fijn tussendoortje fungeren. Denk hierbij aan Can't F Wit My City en All Around the World. Het nummer met Proof staat me het meest tegen, zeer saaie en kale productie met slechte raps en sinds het refrein staan mijn tenen krom. De laatste drie producties van het album weten ook nog wat te vergoeden waardoor ik op een nipte 1,5* kom. Let Go is met het gospelkoor een sfeervol nummer geworden.

Eigenlijk heb ik dit album meer gedownload om eindelijk weer eens een Dre-beat te kunnen horen als voor de raps van Trick Trick. Ik kan me in bovenstaand oordeel vinden. Na het eerste nummer 'Trick Trick' was ik aangenaam verrast, maar als je vervolgens zo'n 15 tracks met dezelfde soort beats en dito teksten krijgt voorgeschoteld, gaat het toch snel vervelen. Meer dan de helft gaat over wat-er-met-je-gebeurd-als-je-Detroit-binnenkomt, waar je op het laatst doodziek van wordt. Dieptepunt is het inderdaad het nummer met Proof, wat een baggerproductie. Wel ben ik verrast door de Eminem-productie Crazy. En de Dre-beat op Hold On..wanneer je slechts een Dre-beat op je album hebt staan, hoor ik liever een clubbanger ipv 'inhoudelijke' nummers met een vrij rustige beat..neemt niet weg dat de beat origineel is en eigenlijk aan iemand anders (Snoop, Bishop) had moeten worden gegeven. En dan is er nog Follow Me..rapt hij nou achterstevoren? Het is zeker origineel, maar naar mijn mening verspilling van een goede productie van Eminem..volgens mij heb ik ook meerdere malen het woord 'poopyface' voorbij horen komen, wat er op duidt dat Eminem het nummer ook geschreven heeft..Vooralsnog 2.0*, kan nog veranderen

De Dr. Dre beats zijn goed maar de rest tjah.. vrij standaard
Zoals Trick Trick zelf al zegt: All Around The World,,, Its the same old song"

Op hiphopleeft verschenen.

2008 is op hiphopgebied een goed jaar voor Detroit. Black Milk, Elzhi en Guilty Simpson brachten sterke albums uit en ook de overleden vaandeldrager J Dilla draagt op het positief ontvangen album van zijn broertje Illa J nog een steentje bij aan de degelijke reputatie van de industriestad. In navolging van al dit geweld krijgt ook Trick Trick, een schorre rapper die in het kamp van Eminem vertoeft, een kans zich te bewijzen. The Villain is het resultaat.

Helaas blijkt al gauw dat Trick Trick in zijn stoutste dromen niet zou kunnen aansluiten bij het hoge niveau van eerder genoemde artiesten. De intro (The Villain Intro) is nog wel sfeervol, maar daarna verzandt de weerbarstige Trick Trick al snel in schrikbarend geschreeuw. Het refrein van Trick Trick bestaat hoofdzakelijk uit het uitroepen van de naam van de artiest in crime, ondersteund door onvermijdelijke pistoolschoten en enige grootspraak. Dankzij de opzwepende en uitbundige instrumentatie zou dit nummer nog voor opwarmertje door kunnen gaan, maar het behelst verder weinig.

De schrale verwachting die ontstaat na het eerste nummer wordt grotendeels ingevuld door de immer enthousiaste Trick Trick. Er wordt zelden afgeweken van het stramien van zwaar bombastische beats, bestaande uit luide drums en donker slagwerk, en altijd schreeuwt Trick Trick het uit dat het een lieve lust is. De gewelddadige teksten kunnen door de beperkte uitdrukkingswijzen van de rapper niet bepaald imponeren, laat staan beklijven, ondanks dat ze met veel pit afgevuurd worden.

Trick Trick presenteert zich dus niet bepaald als een muzikaal wonder, hij heeft desalniettemin wel de nodige gastartiesten met grote naam weten te strikken. Deze lijken zich echter ook te beseffen dat er op The Villain weinig eer te behalen valt en houden zich in. Guilty Simpson weet zich op basis van zijn kenmerkende rauwe stemgeluid nog wel te redden op Can’t F with my City en ook Royce Da 5’9” leidt op All around the World geen gezichtsverlies, maar Eminem valt op Who want it andermaal door de mand. Meegesleept door de dertien-in-een-dozijn partybeat is hij geen schim van het tekstuele monster wat hij ooit was. En ook Ice Cube kan met zijn luie verse weinig redding brengen op het door Lil’ Jon op kenmerkende wijze geproduceerde Let it Fly. En dan is er nog het tenenkrommende 2getha 4 eva!!! - zegt de titel niet genoeg? – waar Trick Trick met Kid Rock en Esham met een ogenschijnlijk uit een freestyle afkomstige opname van Proof aan de haal gaan. Een kale beat is pas hinderlijk als de MC’s er niets van bakken, en dat is hier op vernederende wijze het geval.

Opvallend genoeg hebben de sterkere nummers op The Villain bijna allemaal een serieus randje. Allereerst is er het door Dr. Dre krachtig melancholiek in elkaar geschoven Hold On, waar Trick Trick rapt over zijn moeilijke jeugd waar – verrassend - geweld en armoede een grote rol speelden. Trick Trick toont zich geen genie, maar met behulp van de sfeervolle instrumentatie weet hij wel een voldoende te score. Hetzelfde is aan de hand op het door Eminem geproduceerde Crazy, waar tevens een aardige rol in de vorm van het gezongen refrein is weggelegd voor Throatslash. Eminem is als producer (eigenlijk ook als rapper) vaak afgeschreven de laatste jaren, hier bewijst hij dat hij het weldegelijk in zich heeft een meeslepend nummer te creëren. Hij slaat de juiste pianotonen aan, en weet zo een beperkt figuur als Trick Trick nog redelijk uit de verf te doen komen. Van hetzelfde slag is Let Go, waar het refrein is toevertrouwd aan The Mathis Family Choir. Opnieuw wordt duidelijk dat Trick Trick niet de kwaliteit heeft om een tranentrekkend verhaal te vertellen, zijn strubbelingen zijn ook allemaal al eens beter aangekaard, maar een mooi refrein doet wonderen.

The Villain leert dat niet alles wat in Detroit wordt uitgebracht dope is, zelfs als de gastartiesten van hoge allure zijn. Dat is hoofdzakelijk aan Trick Trick te wijten, die grof gezegd een beperkte brulaap is, die het vooral van zijn luidkeelse uitroepen moet hebben. Het energieke hiervan kan, in combinatie met de harde beats, soms aangenaam zijn, maar het best zijn toch de meer emotioneel getinte tracks. Wat dan weer met name aan de beats en de zang op de refreinen is te danken. Het is te hopen dat de succesvolle artiesten uit Detroit beseffen dat Trick Trick toch echt van een minder slag is en hem niet op hun album toelaten. Dan is er niets aan de hand en zal The Villain met zijn artiest snel uit het zicht verdwijnen.

Aantal leuke nummers, maar ook hoop fllers.