Larkin Grimm - Parplar (2008)

Bij Linkin Grimm hoort een heel verhaal. Haar ouders waren zeer overtuigde reizende hippies en haar jeugd heeft ze doorgebracht in communes maar ook in een zeer dubieuze sekte. Ze heeft gestudeerd in het prestigieuze Yate, maar verder heeft ze het nomadenbloed van haar ouders en houdt ze van rondzwerven, liefst in tenten overal ter wereld. Het muzikale heeft ze ook van haar ouders. Haar eerste twee platen waren geheel in new folk stijl uitgegeven op een klein obscuur label. Deze derde plaat is op Young God records uitgebracht en mede daardoor veel voller, met meer gastmuzikanten. De stijl, deze gaat werkelijk alle kanten uit, wel redelijk begrensd door folk, roots, americana, met hier en daar vreemde uitstapjes. Je kunt het allerlei folk noemen, freak, psychedilsche, dark, hier en daar drone achtig. Op het nummer Dure zingt ze Hindi en waan je je bij een of andere Indische goeroe, het nummer daarna Be My Host lijkt wel een broertje/zusje van YellowTaxi van Joni Mitchel, hoewel de tekst over Maria werkelijk alle kanten uitgaat. En zo gaat het maar door van de ene verbazing in de andere. Altijd is op de achtergrond wel een duistere kant aanwezig. Gezien de achtergrond van Larkin Grimm verbaas je je niet over de diversiteit van muziek, teksten en thema's en de gekte die je regelmatig tegenkomt. Een vergelijking die ik op internet las van Faun Fable kan ik wel plaatsen, hoewel dit wel wat verder gaat. Een heel wonderlijk album van een zeer wonderlijke zangeres, ik mag het wel.