Menahan Street Band - Make the Road by Walking (2008)

Mooie plaat van leden van the budos band en the dap-kings.

Soulful en jazzy!

Idd een super funky plaat.

Jammer dat hier Dunham als label staat want ze zijn van Daptone.

Een super mix van The Budos Band en Dap-Kings.

Voeg ze samen en je krijgt 10 liefde volle soul tracks.

dunham is a division of daptone record co.
maar je hebt gelijk. 10 liefdevolle soul tracks!

Make the Road by Walking wordt gesampled op Jay-Z's Roc Boys, ook een superlekker nummer echt iets voor de zomer.

En een hele mooie cover van dit album zeg! Nu kijken of de andere nummers ook allemaal zo lekker zijn als de eerste.

Erg lekker album. Het klinkt ingetogener, relaxter en soulvoller dan The Budos Band.
Het instrument van 'The Traitor' viel me erg op. Erg lekker geluid.
'Going the Distance' vind ik erg soundtrack achtig klinken. Het nummer klonk ook bekend in de oren. Het blijkt ook oorspronkelijk een Rocky nummer te zijn.

Geweldig album. Echt instrumentale top nummers.

Vandaag even op de fiets naar college geluisterd en m' n eerste indruk is zeker niet slecht. De eerste paar nummers missen wat variatie in tempo en instrumentengebruik, maar dat wordt daarna wel goedgemaakt. Een lekker net niet zomers tintje (Misschien lente of een bewolkte zomerdag ). Dit gaat zeker een voldoende worden maar ik moet het nog wat aandachtiger luisteren voordat ik een cijfer geef.

Ik moet zeggen dat ik over het algemeen een stuk meer gecharmeerd ben van albums waar ook vocalen aan te pas komen. Maar er is genoeg instrumentale soul/funk die mij ook kunnen intereseren. (bijv. Meters, Booker T & the MG's)
The Budos Band kende ik nog niet en de Dap-Kings natuurlijk wel. Ik moet zeggen dat na het beluisteren van dit album ik ook eens op zoek ga naar albums van die Budos Band, want wat is de groove fantastisch hier.
Vooral de song 'Esma' is heerlijk! Mooi album om te leren kennen.

Ok, ik heb 'm nu een aantal keer beluisterd en 't is zeker een chill album. Chill in de zin van relax, voor op een lentedag als deze vandaag.
Ik hou het erbij dat het album wat eentonig begint en dus dat ik de tweede helft een heel stuk sterker vind.
Het is allemaal heerlijk groovy en funky echter wordt het nergens echt heel erg spannend. Het mist die energie die vaak wel overkomt bij vocale soul, maar ook bij bijvoorbeeld The Budos Band II voel ik 't meer. Dit heeft als gevolg dat ik dit eerder zou bestempelen als 'achtergrondmuziek'. Nu is dat zeker niet per definitie negatief en in dit geval ook niet want het blijft heerlijk sfeervolle muziek.

Al met al is dit dan natuurlijk ook een zeer redelijk plaatje en ik kom dan ook op een ruime voldoende uit.

3.5*

(P.S. Op 'mijn' versie en daarmee dus de versie die de meeste mensen hier die meedoen aan het Soul Album van de Week hebben, is het laatste nummer langer en zit er nog een hidden track op.)

Het klinkt op zich absoluut niet slecht, maar ik vind het wat veel van hetzelfde. Ik hoor niet erg veel onderscheid tussen de nummers. Misschien wel heel kort door de bocht, maar het begint steeds redelijk rustig en dan komen die blazers die steeds een soortgelijk stukje spelen. Dat wordt zo een aantal keer herhaald met wat variatie, vervolgens wordt het volume teruggedraaid en dan is het nummer afgelopen, terwijl ik nog zit te wachten op een hoogtepunt of iets dergelijks.
Zo klink ik wel wat erg negatief, maar ik mis gewoon iets en dat is hoogstwaarschijnlijk gewoon een zangeres (of zanger), die ik hier en daar graag een stukje had willen horen zingen in plaats van die trompetten.

Misschien dat mijn verwachtingen te hoog lagen, maar ik ben nog niet voor de volle 100% overtuigd. Het is plezierig hier naar te luisteren, maar het zou soms inderdaad wat harder mogen gaan om het tempo wat te doorbreken. Nu dreigt het te vaak in een kabbelmodus te komen, ook al is dit puik werk.
Menahan Street Band spreekt me wel meer aan dan The Budos Band, om de redenen die Osiris al aanhaalde.

Ik was sceptisch wegens mijn natuurlijk neiging om album waarbij vocalen ontbreken minder goed "uit te kunnen zitten". Dit is geen probleem bij de Menahan Street Band. Instrumentaal weet dit album zelf mij te boeien. Alleen blijf ik erbij dat vocalen dit album een sterke duw richting perfectie hadden gegeven. Nu blijf ik hangen bij een dikke voldoende voor dit prima soundtrack-achtig instrumentaal album. Montego Sunset is mijn favo.

Osiris Apis heeft een mooie inbreng met dit SoulAlbum van de Week. Een meeslepende sfeer meteen vanaf het begin, met een ijzersterke ritmesectie (heerlijke baspartijen) en blazers die je associeert met Afrikaanse roots. Op de een of andere manier is het reggaenummer Montego Sunset erg passend en komt niet onverwacht. Erg verrassend is de bassline van Karina (ben ik de enige die onmiddellijk Nights in White Satin hoort?).

Fijne plaat die overtuigt, ondanks dat het wel duidelijk op ouderwetse sound is gemaakt anno 2008. Het is nergens vernieuwend, maar toch wel nieuw; niet achteruitleunend op oude thema´s zodat je je er aan ergert: lekker dus!
Na het 6e nummer verdwijnt de magie voor mij een beetje en dat is niet toevallig de plek op het album waarop de ritmesectie zich wat minder uitleeft.

Dit moest maar eens gekocht worden.

(edit) inmiddels besteld

Leuk om te lezen dat het album bevalt en dat je hem hebt besteld.

Met vertraging dit mooie album beluisterd. Voorlopig weten nog niet alle tracks te boeien, maar ik ga dit deze zomer zeker nog wat intensiever beluisteren,want dit is een ideale soundtrack voor zon, bbq, WK voetbal op tv, pintje in de hand...

die track roc boys van jay-z heeft met stip de meeste stemmen op dat album, terwijl make the road bij walking niet gesampled is, maar gewoon compleet overgenomen. zegt wel genoeg over de hoge kwaliteit van het nummer. geinig dat er in het vinyl van deze plaat 'the real roc boys' in is geperst.
ik vind dit zelf echt verre van achtergrondmuziek afstaan. hier speelt een groep topmuzikanten een partijtje jazzy funk met soul wat je op geen enkele cruiseboot zal tegenkomen. nu ligt mijn aandacht sowieso altijd meer bij de muziek dan de vocalen, dus voor mij is puur instrumentaal nooit een issue.

Als hip hop lief hebber ga ik dit album toch eens luisteren deze plaat bestaat pas 3 jaar maar volgens who sampled zijn er all 5 nummers van gesampled en in totaal 8 nieuwe hiphop nummers van gemaakt.

Bron:
400 - Bad Request - whosampled.com